นมาจากผู้ใด ว่าเนินเขาลูกที่หกเต็มไปด้วยพุ่มไม้หนาม ที่นั่นไม่มีพุ่มไม้หนามเลย เพียงแต่มีสัตว์ป่ามากกว่าและต้นไม้สูงใหญ่เท่านั้น ด้วยความสามารถของบิดาพวกเจ้า การจัดการกับสัตว์ป่าไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย”เขาไม่ได้บอกว่าบุตรชายคนโตและคนรองของสกุลโม่ก็อยู่ที่นั่นด้วย จุดประสงค์เพราะไม่ต้องการให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าเขาตื่นตัวเกินไปจนอาจท าให้ดูน่าสงสัยแท้จริงแล้วโม่จิ่วเยี่ยก าลังหลอกล่ออีกฝ่ายอยู่ เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้ ในใจก็พอจะเดาได้บ้าง จึงถามต่อไป “พี่ใหญ่กับพี่รองของข้าอยู่ที่ไหนเล่า”“พวกเขาอยู่กับโม่ฉิง”หลังจากตอบประโยคนั้นเสร็จ ปรมาจารย์ซือเหมิงก็หลับตาลงท าท่าเหมือนพร้อมจะตายแต่ก่อนจะพบบิดาและพี่ชาย โม่จิ่วเยี่ยจะยอมให้เขาตายได้อย่างไร?เมื่อพิจารณาว่าต้องใช้เวลาสักพักในการพาเขาออกจากเมืองหลวง ถ้าจิ้งจอกเฒ่าไม่ได้กินอะไรเลย อีกฝ่ายก็จะอดตายในที่สุด
เพื่อให้เขามีชีวิตอยู่ต่อ โม่จิ่วเยี่ยจึงตะโกนออกไปนอกรถม้า “พี่หก เอาน ้ากับอาหารมาให้ข้าหน่อยเถอะ”พี่หกที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เขาอยากเห็นสภาพภายในรถม้ามานานแล้ว เมื่อได้ยินน้องเก้าเรียกตัวเอง จึงรีบน าถุงน ้าและอาหารกระโดดขึ้นรถม้าทันที่โม่จิ่วเยี่ยน าน ้าและอาหารมาวางตรงหน้าปรมาจารย์ซือเหมิง“กินซะ ตอนนี้เจ้ายังไม่อาจตายได้”ปรมาจารย์ซือเหมิงในยามนี้ถูกทรมานจนหมดอาลัยตายอยากคิดว่าถึงแม้พี่น้องสกุลโม่จะไม่ลงมือเอาชี
