่ว่าพิษเลือดในหัวใจของเขาจะหายไปแล้ว?ต้องกล่าวว่าปรมาจารย์ซือเหมิงฉลาดมากแม้เขาจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายท าได้อย่างไร แต่ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหาได้แล้วเมื่อเห็นสายตาที่ไม่หวั่นเกรงของพี่น้องสกุลโม่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองเข้าใจเรื่องทุกอย่าง“พวกเจ้าช่างน่ารังเกียจนัก!”“น่ารังเกียจหรือ? เจ้าต่างหากที่น่ารังเกียจ” พี่ห้าตอบกลับด้วยความแค้นเคือง
แต่วันนี้โม่จิ่วเยี่ยกลับนิ่งสงบมาก ไม่ได้โต้เถียงกับปรมาจารย์ซือเหมิงเลยเขามีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือการถามที่อยู่ของบิดาและพี่ชาย“ตอนนี้หากเจ้าอยากตาย ก็ดูจะเป็นเรื่องที่ง่ายเกินไป”นี่เป็นค าเตือนสุดท้ายจากเขา หวังว่าปรมาจารย์ซือเหมิงจะรู้จักดูสถานการณ์ ไม่ต้องท าให้พวกเขาพี่น้องสอบสวนให้ล าบากปรมาจารย์ซือเหมิงมักจะมองตัวเองสูงส่งอยู่เสมอ เมื่อถูกพี่น้องสกุลโม่จับได้ เดิมทียังคิดว่าแม้จะตายก็ต้องตายอย่างสง่างาม หากลากพวกคนสกุลโม่ไปด้วยได้ก็คุ้มค่าแล้วไม่คิดว่า พิษในหัวใจของตนจะหายไปโดยไร้ร่องรอย เขาไม่สามารถควบคุมกู่คู่กายได้อีก สิ่งนี้ท าให้เขาไม่ทันตั้งตัวขณะเดียวกันก็ถูกค าพูดข่มขู่ของโม่จิ่วเยี่ยพาให้เขาตระหนักได้ว่าสถานการณ์ของตนเองไม่สู้ดีเอาเสียเลยทว่าเขาไม่มีอะไรจะต่อรองกับอีกฝ่ายอีกแล้วยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความเกลียดชังที่พี่น้องสกุลโม่มีต่อเขา การตายอย่างสงบก็คงเป็นเรื่องง่ายดายอย่างที่โม่จิ่วเยี่ยพูดจริง ๆเมื่อตระหนักถึงจุดนี้ ปร
