ที่สามารถสร้างบ้านและท าเครื่องเรือนได้ยิ่งมีน้อย ไม่คิดว่าจะมีคนที่มีความสามารถด้านนี้อยู่มากมายเขาต้องการคัดเลือกคนห้าสิบคนจากกลุ่มคนเหล่านี้ ถึงขั้นคิดว่าขอเพียงห้าสิบคนนี้เต็มใจท างาน แม้ว่าจะไม่มีทักษะฝีมือก็ไม่เป็นไร เขาสามารถค่อย ๆ สอนพวกเขาได้เป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว มีคนขันอาสาถึงหกสิบกว่าคนดูเหมือนว่าเขายังมีโอกาสให้คัดคนอีก
ขณะที่หูชงก าลังคิดว่าจะทดสอบคนเหล่านี้อย่างไร ชนเผ่าหมานอี๋หกสิบกว่าคนที่ยืนขึ้นมาก็เริ่มรวบรวมความกล้า เอ่ยถามอย่างอดใจไม่ไหวว่า“ขอถาม ท่านต้องการให้พวกข้าอยู่ท างานที่นี่หรือไม่? ข้าไม่ต้องการค่าจ้าง ขอเพียงให้ทุกคนได้น าอาหารกลับไปให้ครอบครัวข้าก็ยินดีอยู่ที่นี่รับใช้ท่านตลอดชีวิต”เมื่อค าพูดนั้นจบลง คนอีกมากมายก็แสดงความเห็นพ้อง ว่าพวกเขายินดีท าเช่นเดียวกันแท้จริงแล้วนี่ก็เป็นแผนขั้นต่อไปของหูชง ในเมื่อมีคนพูดแทนเขา ก็ช่วยประหยัดแรงได้มาก“หากท างานกับข้าอยู่ที่นี่ ข้ารับรองว่าพวกเจ้าจะได้กินอิ่ม แต่พวกเจ้าจะรับประกันความภักดีต่อข้าได้อย่างไร?”เมื่อพูดถึงความจงรักภักดี ชาวหมานอี๋ต่างมองหน้ากันไปมาจากนั้นมีคนตะโกนขึ้นว่า “ข้าจะจงรักภักดีและจะท างานให้ท่านเป็นอย่างดี”หูชงหัวเราะเบา ๆ “เจ้าพูดเพียงเอ่ยปาก จะรับประกันได้อย่างไรเล่า?”“เอ่อ…” ชาวหมานอี๋พูดไม่ออก
“ข้าไม่ได้ต้องการให้พวกเจ้าท างานเยี่ยงวัวม้า เพียงแค่ท างานให้ดี ข้าก็ขอรับรองว่าพวกเจ้าจะได้กิ
