สัมพันธ์อันลึกซึ้งไม่ว่าผู้มาเยือนจะมีฐำนะอะไร ตราบใดที่สกุลโม่ไม่ได้เอ่ยแนะนาเขำก็จะไม่สืบเรื่องสกุลโม่มีความลับมากมาย แค่พูดถึงเรื่องที่มีพี่ชายซึ่งตำยไปแล้วแต่กลับฟื้นคืนมาอีกครั้งทีละคน ก็ทำให้คนยอมรับได้ยากแล้วโดยเฉพำะตอนแรกที่เขำมาที่นี่ตำมคำขอของเฟ่ยหนานอวี่ เมื่อบอกข่ำวว่าโม่ชูหานยังมีชีวิตอยู่ เฟ่ยหนานอวี่ยังคิดว่าเขำโกหกภายหลังเขำพบว่าตัวเองตกหลุมรักลูกสาวสกุลโม่ ในเมื่อรู้ว่าความลับเหล่านี้ของสกุลโม่แล้ว ก็ไม่ควรให้ผู้มีอานาจในเมืองหลวงล่วงรู้จะดีกว่า เขำจึงตั้งใจปิดบังมันเอาไว้เวลาที่เขำต้องส่งข่ำวไปหาเฟ่ยหนานอวี่ ก็เพียงบอกว่าสกุลโม่ได้ตั้งรกรากอยู่ที่หมู่บ้ำนซีหลิ่ง ทุกคนในครอบครัวมีส่วนร่วมในการทำงำน และยอมรับการใช้ชีวิตเช่นนี้แล้ว ไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากนั้นอีกแม้ว่าเมิ่งไห่หนิงจะไม่รู้จักหนานรุ่ย แต่มันไม่ได้หมายความว่าเซี่ยเทียนไห่กับฟำงฉวนโจวจะไม่รู้จักเขำด้วย
พวกเขำรับราชการอยู่ในราชสานักมาหลายปี การพบปะหนานรุ่ยย่อมเป็นเรื่องปกติวันนี้ทั้งสองตั้งใจลาหยุดจากสานักศึกษำมาร่วมงำนเลี้ยงการสร้ำงบ้ำนของสกุลโม่ พอหันหน้ำไปก็พบเจอใบหน้ำที่คุ้นเคยนั้นทันที่พวกเขำทั้งคู่ตกใจจนเหงื่อเย็นผุดขึ้นมา กระทั่งยังหวังว่าตนเองอาจจะตำฝำดเห็นผิดคนทว่าพวกเขำไม่ได้จำคนผิดหนานรุ่ยพำเต๋อเฟยเหนียงเหนียงมาถึงงำนเลี้ยง ก็กวาดตำมองรอบ ๆ ก่อนเป็นอันดับแรก แม้ว่าเขำจะอาศัยอยู่ในหมู่บ้ำนซีหลิ่งม
