วทุกอย่างส่วนถังหมิงรุ่ยได้แต่ยืนงงงันอยู่กับที่เกิดอะไรขึ้น?ท าไมหญิงสาวที่เขาพึงใจถึงถูกคนอื่นมาสู่ขอไปเสียแล้วเขายังเห็นท่าทีของฮูหยินผู้เฒ่าที่ยิ้มเอ็นดูและเห็นด้วยกับเรื่องนี้มากถ้าอย่างนั้น…เขาคงไม่มีโอกาสแล้วกระมัง?
ทว่าถึงแม้เป็นเช่นนั้น ถังหมิงรุ่ยก็ยังคงไม่ยอมแพ้ การพ่ายแพ้โดยไม่สู้แม้แต่ครั้งเดียวไม่ใช่นิสัยของเขาหลังจากจัดระเบียบความคิด ถังหมิงรุ่ยก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างองอาจ ยืนข้าง ๆ เมิ่งไห่หนิงขณะก าลังจะเอ่ยปาก เขาก็เห็นสายตาขัดเขินของโม่หานเยี่ยที่ก าลังมองเมิ่งไห่หนิงอย่างระมัดระวังแม้ว่าถังหมิงรุ่ยจะอยากต่อสู้เพื่อตนเอง แต่พอเห็นแววตาของโม่หานเยี่ยแล้ว เขาก็ได้แต่ถอยกลับมันคือแววตาแห่งความรัก น่าเสียดายที่มันไม่ได้มอบให้เขาท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้ หากเขายังดึงดันบุกเข้าไป ก็คงเป็นการหาเรื่องใส่ตัวเสียเปล่าดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนค าพูดเสียใหม่ “ขอแสดงความยินดีกับใต้เท้าเมิ่งและแม่นางโม่ด้วย”เมิ่งไห่หนิงเห็นสถานการณ์เช่นนั้น จึงยิ้มบางแล้วกล่าวว่า“ขอบคุณคุณชายถังส าหรับค าอวยพร”โม่หานเยี่ยเห็นเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ ก็รู้ว่าทุกอย่างได้ข้อสรุปแล้ว จึงค่อย ๆ แยกตัวออกจากกลุ่มคน
ถังหมิงรุ่ยก็รู้ความ พอเห็นโม่หานเยี่ยจากไป จึงน าห่อผ้าที่ใส่เมล็ดโสมกลับเข้าไปในอกเสื้อเงียบ ๆ ท าราวกับว่าวันนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจุดประสงค์หลักที่เขามาในวันนี้คือมารับสินค้า วันนี้คนสกุลโม่ไม่เพีย
