งท าเนื้อกระต่ายผัดเปรี้ยวหวานจ านวนมาก แต่ยังมีจี้รูปกระต่ายหูยาวอีกกว่าร้อยชิ้นนอกจากนี้ยังมีกระต่ายอีกยี่สิบกว่าตัวของโม่หานเยี่ย ซึ่งเขาจะน าไปด้วยทั้งหมดถังหมิงรุ่ยรู้จักปล่อยวาง ในเมื่อเขากับโม่หานเยี่ยไม่มีโอกาสสานสัมพันธ์ต่อไป ก็ไม่คิดจะอยู่นานกว่านี้อีกเมิ่งไห่หนิงหวังจะอยู่กับคนสกุลโม่ให้นานกว่านี้ จึงสะสางเรื่องทั้งหมดที่ศาลเสร็จตั้งแต่เมื่อวาน แต่เพราะเขาเอ่ยปากสู่ขอโม่หานเยี่ย จึงต้องรีบกลับไปเตรียมของหมั้นและจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้เรียบร้อยดังนั้นหลังจากถังหมิงรุ่ยจากไปไม่นาน เมิ่งไห่หนิงจึงรีบกล่าวลาและเดินทางกลับไปเช่นกันพอเมิ่งไห่หนิงไป ฮูหยินผู้เฒ่าก็เรียกคนในครอบครัวให้มาพบที่ห้อง ในใจของทุกคนต่างทราบดีว่าการแต่งงานของโม่หานเยี่ยเป็นเรื่องใหญ่ จึงต่างเงียบรอฟังฮูหยินผู้เฒ่าพูด
“หานเยี่ยอายุไม่น้อยแล้ว ถึงวัยออกเรือน อีกทั้งเหมือนนางกับใต้เท้าเมิ่งจะมีใจให้กัน ข้าในฐานะแม่ย่อมสนับสนุนเต็มที่ พวกเจ้าคิดเห็นเช่นไรบ้าง”เฮ่อจือหร่านก้มหน้าแต่แอบหัวเราะอยู่ในใจ‘ท่านเห็นด้วยไปแล้ว พวกนางจะกล้าขัดได้หรือ’การกระท าของฮูหยินผู้เฒ่าในวันนี้แม้จะดูแปลกส าหรับเฮ่อจือหร่าน แต่ส าหรับพี่สะใภ้คนอื่นกลับรู้สึกคุ้นเคยครั้งหนึ่งตอนอยู่ที่เมืองหลวง จวนฮู่กั๋วกงก็เป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียง ฐานะของฮูหยินผู้เฒ่าย่อมต้องมีความน่าเกรงขามเป็นธรรมดานางดูแลจวนหลังนี้มาหลายปี นับตั้งแต่ถูกเ
