วชุบมือเปิบตักตวงทุกอย่าง
ความสัมพันธ์ของพ่อลูกตระกูลลี่ซับซ้อน ลี่ซิงจินจึงไม่อยากพูดอะไรกับคนนอกมากนัก เฝ่ยไป๋ลู่เองก็ไม่ได้ถามมากเช่นกัน
เธอมองไปยังพลังงานสีดำเหนือศีรษะลี่ซิงจินที่เริ่มเปลี่ยนเป็นหนาทึบ เฝ่ยไป๋ลู่เม้มริมฝีปาก “ไปกันเถอะ ไปดูว่าอาจารย์ท่านนั้นที่ถูกเชิญมามีความสามารถอะไร”
ทันทีที่เฝ่ยไป๋ลู่เข้ามาในห้อง เธอก็เห็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมที่ถูกจัดไว้ในห้องนั่งเล่น มีการจัดโต๊ะบูชาเล็ก ๆ ด้านหลังแขวนรูปแผนภูมิเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์ มีเทียนสีแดงรูปดอกบัวจุดอยู่บนโต๊ะ
ขณะนี้ลี่ฉิวกำลังพูดกับนักพรตลัทธิเต๋าสูงวัยด้วยท่าทางเคารพ
ด้านหลังนักพรตเต๋ามีนักพรตเต๋าน้อยอีกหลายคนยืนอยู่ ในมือแต่ละคนถือเครื่องมือต่าง ๆ ไว้
เฝ่ยไป๋ลู่เหลือบมองก็รู้ว่าพวกเขามีหน้าที่ตีฆ้อง ตีกลอง ตีบาตรทองและการทำนาย หน้าที่แตกต่างกันไป
ตำแหน่งพวกนี้มัน…
ถ้าหากวางโลงศพลงเข้าไป ก็กลายเป็นพิธีศพโดยสมบูรณ์แล้ว
มุมปากเฝ่ยไป๋ลู่กระตุก สิ่งนี้ไม่น่าไว้ใจเกินไป…
ลี่ฉิวแสร้งทำเป็นไม่เห็นเฝ่ยไป๋ลู่ เขาแนะนำนักพรตเต๋าที่อยู่ข้าง ๆ กับลี่ซิงจิน “นี่คืออาจารย์หานซานชิ่งที่ฉันจ่ายเงินเป็นจำนวนมากเชิญมาจากวัดอี้หยวน…”
ลี่ซิงจินไม่ไหวติง เขาเพียงหันมาเชิญให้เฝ่ยไป๋ลู่นั่งลงและชงชาให้เธอ
ลี่ฉิวลดเสียงลง “ถึงแม้ความสัมพันธ์ของพวกเราจะไม่ดี แต่ดีร้ายยังไงแกก็คือลูกชายของฉัน ฉันไม่มีทางทำร้ายแก…”
สีหน้าของลี่ซิงจินเย็นชาม
