ียง “จักรพรรดินีของข้ามีความสัมพันธ์บางอย่างกับหนานเหิงแห่งต้าซุ่น ตอนนั้นนางเป็นคนส่งจดหมายปลอมบางฉบับให้หนานเหิง เพื่อใช้เป็นหลักฐานว่าสกุลโม่ติดต่อกับศัตรูและทรยศบ้านเมือง”
ตอนที่พวกนางสะกดจิตอวิ๋นหลี่ไม่ได้คิดถึงประเด็นนี้จึงไม่ได้ถามไปเมื่อมองย้อนกลับไป การที่สกุลโม่ถูกริบทรัพย์และเนรเทศนั้นเหมือนจะเป็นฝีมือของอวิ๋นหลี่กับหนานเหิงจริง ๆ เมื่อนึกถึงการกลั่นแกล้งที่คนสกุลโม่ต้องเผชิญ การปล่อยให้พวกเขาตายไปเช่นนี้ก็ดูจะง่ายดายเกินไปแม้จักรพรรดิหนานเจียงจะไม่ได้มีส่วนร่วมโดยตรงในเรื่องนี้ แต่ชะตากรรมของคนสกุลโม่ก็ไม่อาจไม่เกี่ยวกับเขาได้หากไม่ใช่เพราะยังต้องการถามบางสิ่ง โม่จิ่วเยี่ยคงจะลอกหนังถลกเนื้อเขาเสียตอนนี้เลยเฮ่อจือหร่านรู้ว่าสามีรู้สึกไม่สบายใจ จึงจับมือเขาเบา ๆ“ท่านอย่าโกรธไปเลย คนอยู่ในมือพวกเราแล้ว ถามให้หมดเสียก่อน แล้วท่านจะระบายความโกรธแค้นอย่างไรก็ได้”โม่จิ่วเยี่ยพยักหน้าจริงจังแล้วถามต่อ“ไข่มุกสีด าแห่งแดนใต้อยู่ที่ไหน?”แม้เขาจะโกรธ แต่ก็ยังไม่ลืมเรื่องของภรรยา แต่เดิมที่พวกเขาแอบเข้ามาในวังหลวงหนานเจียงก็เพื่อจุดประสงค์นี้ แต่กลับบังเอิญไปช่วยพี่หกได้เสียก่อน
จักรพรรดิหนานเจียง “อยู่ในคลังส่วนตัวของข้า” เขายังไม่รู้ว่าคลังส่วนพระองค์ของตนเองถูกขโมยไปจนหมดแล้วเฮ่อจือหร่านก าลังแกว่งนาฬิกาพก ทันใดนั้นก็รู้สึกวิงเวียน ไม่สามารถรวมสมาธิเพื่อสะกดจิตได้อีกต่อไปนาฬิกาพ
