ตอนนี้พี่หกก าลังหมดสติ พวกเขาสองคนจึงตัดสินใจไปตรวจสอบสภาพของคนที่ถูกกู่เหล่านั้นแสงสว่างภายในพื้นที่มิติแตกต่างจากภายนอกราวฟ้ากับเหว แม้จะไม่มีดวงอาทิตย์ส่องสว่างอยู่กลางฟ้า แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนแสงแดดอันสดใสด้วยเหตุนี้ เมื่อโม่จิ่วเยี่ยถอดหน้ากากของคนผู้หนึ่งออก เขาก็ชะงักค้างไปทันที…เฮ่อจือหร่านเห็นสีหน้าของเขาผิดปกติ จึงรีบถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”โม่จิ่วเยี่ยชี้คนตรงหน้าและพูดว่า “นี่คือรองแม่ทัพเถาหรานผู้ใต้บังคับบัญชาของพ่อข้า”พูดจบ โม่จิ่วเยี่ยก็รีบไปตรวจสอบตัวตนของคนอื่นอย่างร้อนใจพอได้ตรวจสอบแล้วก็พบว่ามากกว่าครึ่งเป็นคนที่เขารู้จักได้และทั้งหมดล้วนเป็นพี่น้องร่วมรบที่เคยร่วมเป็นตายมาด้วยกันกับพวกเขาพ่อลูกมาหลายปีส่วนคนที่เขาไม่รู้จัก โม่จิ่วเยี่ยก็คุ้นหน้าคุ้นตา เขายืนยันได้ว่าคนพวกนี้ล้วนเป็นทหารในกองทัพ
เมื่อเห็นชายชาติทหารผู้ปกป้องบ้านเมืองมากมายอยู่ที่นี่ และทั้งหมดคือคนที่ตายทั้งเป็น ในชั่วขณะนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกสับสนวุ่นวายใจอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่านไม่จ าเป็นต้องถาม เพียงดูจากสีหน้าของโม่จิ่วเยี่ยก็สามารถเห็นได้ว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นทหารของราชวงศ์ต้าซุ่นพวกเขาหลั่งเลือดในสนามรบเพื่อราชวงศ์ต้าซุ่น แต่สุดท้ายกลับต้องมามีสภาพเช่นนี้พวกเขาล้วนเป็นลูกชาย สามี หรือบิดาของใครสักคน เมื่อญาติพี่น้องของพวกเขาได้รับข่าวการตายของอีกฝ่าย ในใจคงจะเศร้าโศกเพียงไหนกัน?โม่จิ่วเ
