อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข“พี่สี่ เรื่องนี้ข้าจะค่อย ๆ เล่าให้ฟังทีหลัง แต่ตอนนี้ครอบครัวของเราอยู่กันอย่างมีความสุขที่ซีเป่ย สุขภาพของท่านแม่ก็แข็งแรงดี”“ตอนนี้ข้าอยากรู้ว่าท่านเจอเรื่องอะไรมาบ้างในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้?”โม่ซิวเหยียนพยายามรับรู้สถานการณ์ในครอบครัวสักพัก ก่อนจะเอ่ยปาก“ในตอนนั้น หนานเหิงตามข้ามาป้องกันชายแดนทางใต้ด้วยกันกองทัพของเราได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์ แต่เขากลับไม่ฟังค าเตือนและยืนกรานจะไล่ตามทหารหนานเจียงไป ข้าเห็นว่าห้ามเขาไม่ได้ทั้งยังเป็นห่วงว่าเขาจะตกอยู่ในอันตราย จึงน าก าลังพลกลุ่มหนึ่งไปช่วยเหลือ”“ทันใดนั้นหนานเหิงก็ตกหลุมพรางที่ศัตรูวางไว้ ข้ากับเหล่าทหารต่อสู้สุดชีวิตเพื่อช่วยเขาให้หนีรอด หลังจากนั้นข้าก็พยายามหนีออกจากที่นั่นอย่างสุดก าลัง แต่กลับไปติดอยู่ที่หน้าผาสูงชันโดยไม่ตั้งใจ”“ยามนั้นศัตรูมีจ านวนมาก ข้าเองก็บาดเจ็บสาหัส ไม่มีทางสู้กับพวกเขาได้ เพื่อไม่ให้ตกเป็นเชลย ข้าจึงเลือกที่จะกระโดดหน้าผา”
“ข้ากระโดดหน้าผาจนขาหักทั้งสองข้าง ไม่อาจออกไปจากที่นั่นได้ ข้าหวังเพียงว่าหนานเหิงจะส่งคนมาตามหาข้าโดยเร็ว แต่สุดท้ายข้าไม่ได้รอทหารของต้าซุ่นที่มาตามหา แต่กลับถูกทหารหนานเจียงพบและจับตัวไป”“ตอนนั้นข้ารู้ดีว่าตัวเองคงหนีความตายไม่พ้น ใครจะรู้ว่าทันทีที่คนพวกนั้นแบกข้าออกมาจากเหวลึก ข้าก็ถูกท าให้สลบอีกครั้ง พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในถ ้าแห่งหนึ่ง
