ภายในลิฟต์ เหยาหมิงหยวนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ในหัวคิดหมุนอย่างรวดเร็ว
ทำอย่างไรดี!
ดวงตาทั้งสองข้างของเขาจ้องมองกระบี่ยาวในมือของหลินอันอย่างประหม่า เขารู้ว่ากระบี่เล่มนั้นมีความเร็วสูงมาก สามารถลอยมาตัดหัวเขาได้ทุกเมื่อ
ตนเองควรจะถือปืนข่มขู่จางไห่ต่อไป บีบบังคับให้คนกลุ่มนี้ปล่อยให้ตนเองหนีไป…หรือว่าควรจะคุกเข่าขอความเมตตาทันที?
เบื้องหน้า ชายในชุดรบสีดำสะพายกระบี่ยาวเฉียงดูองอาจ บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มที่คล้ายมีคล้ายไม่มี แต่ในสายตาของเขา รอยยิ้มนั้นกลับเย็นเยียบอย่างยิ่ง ราวกับแมวที่กำลังมองหนู
จะหนีรอดหรือไม่? ความเป็นไปได้แทบไม่มี
ต่อให้เขาข่มขู่ทุกคนว่าจะยิงจางไห่ทิ้งเพื่อเปิดใช้คำสั่งปิดตาย ก็จำเป็นต้องให้ทุกคนเข้าไปในลิฟต์ด้วย มิเช่นนั้น เมื่อลิฟต์ขึ้นไปแล้วก็จะถูกล็อก ถึงตอนนั้นก็ตายอยู่ดี
ดังนั้น สถานการณ์นี้จึงไม่มีทางออก
ให้คนของสถาบันวิจัยขึ้นไปกับตนเอง เขาไม่กังวลว่าจะมีใครเก็บความแค้นไว้ในใจแล้วฆ่าเขา กลุ่มคนเหล่านี้ล้วนเป็นนักวิจัย ไม่มีทั้งความกล้าและไม่มีความคิดเช่นนั้น
แต่…หากให้ชายผู้แข็งแกร่งและลึกลับคนนี้เข้าไปในลิฟต์ด้วย เขาก็คงจะตายในพริบตาไม่ใช่หรือ? เขาได้เห็นวิ
