ที่ประหลาดใจ แม้แต่ตัวเขาเองก็รู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อ
เป็นที่รู้กันว่าพวกคนที่เชี่ยวชาญด้านการเลี้ยงหนอนพิษในหนานเจียงนั้นร ่ารวยมาก แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่กระทั่งที่อยู่อาศัยก็ยังถูกอธิบายว่ามันทรุดโทรม?โม่อวิ๋นเฟิงพยักหน้า “ถูกต้อง ที่นั่นทรุดโทรมจริง ๆ และข้าค้นหาอยู่ที่นั่นสามวันแล้วก็ไม่เห็นเงาของใครเลย”“ตอนที่ข้าก าลังจะจากไป กลับพบว่ามีคนออกมาจากในคฤหาสน์ ข้าคิดว่าคฤหาสน์นี้อาจมีทางลับหรืออะไร ไม่เช่นนั้นท าไมข้าอยู่ที่นั่นตั้งนานกลับไม่เจอผู้ใด”“ดังนั้นข้าจึงแอบตามคนคนนั้นไปอย่างระมัดระวัง เขาน่าจะออกมาซื้อเสบียง เขาไปที่ตลาดเพื่อซื้อข้าวสารแล้วก็กลับไป”“ข้าตามเขาเข้าไปในคฤหาสน์อีกครั้ง บางทีเขาอาจจะรู้ตัวว่ามีข้าอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว พอถึงคฤหาสน์ เขาจงใจเดินอ้อมไปมา สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่มุมหนึ่ง”“คนผู้นั้นลงมือใช้พิษทันที่ โชคดีที่ข้าหลบได้เร็วจึงไม่ถูกตัวเข้าหลังจากนั้นเขาก็ส่งแมลงพิษมายังข้าอีกหลายตัว แต่ข้าก็หลบหลีกได้หมด บางทีเขาคงเห็นว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าจึงโปรยผงพิษใส่”“ข้าเคยพลาดท่าเสียทีเช่นนี้มาแล้ว พอเห็นผงพิษก็ใช้มือปิดจมูกปิดปาก คนผู้นั้นจึงฉวยโอกาสนี้หนีไปอย่างรวดเร็ว”
“ข้าไล่ตามเขาอยู่สามวันติด ๆ ไล่ตามไปจนถึงดินแดนของต้าซุ่นถึงจับตัวไว้ได้”“หลังจากสอบสวนถึงได้รู้ว่า ปรมาจารย์ซือเหมิงไม่ได้กลับไปที่คฤหาสน์นั่นมาหกปีแล้ว คนเลี้ยงหนอนพิษที่เคยพึ่งพาปรม
