ังขึ้นทันที่“ข้าว่าพวกเจ้าไม่ได้ต้องการจะใช้เงินหรอก แต่ก าลังฉวยโอกาสหาผลประโยชน์ต่างหาก”“ใช่ เจ้าคิดว่าพวกเราเป็นคนโง่หรืออย่างไร ยังจะคิดราคาหมู่ละสิบสองต าลึงอีก”“ช่างเถอะ ๆ ที่ดินท ากินแพงขนาดนี้ ข้าซื้อไม่ไหวหรอก กลับบ้านดีกว่า…”คนที่มาดูที่ดินต่างทยอยจากไปพร้อมเสียงบ่นระงม ส่วนคนที่ยังยืนอยู่ตรงนี้โดยไม่ขยับเขยื้อนไปไหน นอกจากเฮ่อจือหร่านก็เหลือแต่คนตระกูลฟางกับตระกูลเซี่ยอย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้พูดอะไร เพียงอยากมาดูว่าที่ดินท ากินของตระกูลชุยที่ตั้งราคาสูงเช่นนี้จะไม่มีคนโง่มาซื้อ และพวกเขาจะท าอย่างไรเมื่อไม่มีเงินมาจ่ายค่าปรับเมื่อเห็นคนเหล่านั้นจากไปกันหมด หลานชายตระกูลชุยก็เริ่มอยู่ไม่สุขจริง ๆ แล้วเขาก็รู้ดีว่าที่ดินที่มีค่าเพียงแปดต าลึงต่อหนึ่งหมู่ แต่กลับตั้งราคาขายสูงขนาดนี้ คนพวกนั้นไม่หนีไปก็แปลกแล้ว
แต่คนในตระกูลต่างคิดว่าที่ดินท ากินของพวกเขาดี พอจ าใจต้องขายออกไป จึงอยากขายในราคาที่สูงตอนนี้ดีจริง ๆ คนที่คิดจะซื้อที่ดินก็หนีไปหมดแล้ว พรุ่งนี้ก็จะถึงก าหนดจ่ายค่าปรับด้วย ตระกูลชุยของพวกเขาจะหาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหนกันหลานชายตระกูลชุยมองดูเฮ่อจือหร่านกับคนอื่น ๆ แล้วเดินกลับไปหาญาติพี่น้องด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยากคนตระกูลชุยก็เห็นคนที่มาซื้อที่ดินหนีไปก็ยิ่งร้อนใจโดยเฉพาะผู้เฒ่าตระกูลชุย พอเห็นหลานชายที่ส่งออกไปกลับมา ก็รีบถามทันที่ “เกิดอะไรขึ้น ท าไมคนพวก
