ือไม่ แค่ต ารับยารักษากาฬโรคที่นางเคยให้เขามา ก็เพียงพอจะพิสูจน์ความสามารถของนางแล้ว“ค าพูดของพี่สะใภ้เป็นความจริงหรือ”
เฮ่อจือหร่านพยักหน้าจริงจัง “แน่นอนว่าเป็นความจริง ข้าให้ยารักษาโรคกับเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานร่างกายของนางก็จะหายเป็นปกติ”โม่จิ่วเยี่ยกังวลว่าเมิ่งไห่หนิงจะไม่เชื่อค าพูดของภรรยา จึงพูดเสริมว่า “ทุกอย่างที่พี่สะใภ้ของเจ้าพูดล้วนเป็นความจริง นางเรียนรู้วิชาแพทย์มาตั้งแต่เด็ก เรื่องนี้นางจะไม่มีทางวินิจฉัยผิดพลาดแน่นอน”ความจริงแล้วเมิ่งไห่หนิงไม่เคยสงสัยในค าพูดของเฮ่อจือหร่านในใจของเขามีความเชื่อใจอย่างบอกไม่ถูกต่อคนสกุลโม่“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะสั่งยกเลิกปิดเมืองอวิ่นทันที”ขณะที่ทุกคนก าลังพูดคุยกันอยู่นั้น หม่าจวิ้นซานก็พาเจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งหอบกลับมาหม่าจวิ้นซานเห็นว่าสามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ยอยู่ที่นี่ด้วย เช่นนั้นคงไม่จ าเป็นต้องให้เขาอธิบายอะไรอีกแล้วเมิ่งไห่หนิงเห็นว่ามีคนกลับมา จึงรีบสั่งการว่า “หม่าจวิ้นซาน เจ้าจงรีบควบม้าไปยังเมืองมณฑลโดยเร็ว บอกท่านเจ้าเมืองว่า เรื่องฝีดาษระบาดในเมืองอวิ่นเป็นเพียงการวินิจฉัยผิดพลาด”หวังว่ารายงานของท่านเจ้าเมืองจะยังไม่ถูกส่งออกไป มิฉะนั้นจะต้องส่งคนไปตามกลับมาระหว่างทางแล้ว
หม่าจวิ้นซานเพิ่งจะรับค าสั่งได้ไม่นาน เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็พาหมอหลายคนที่มีสีหน้ากังวลเข้ามา“ใต้เท้าขอรับ ท่านเจ้าเมืองส่งหมอหลายคนมาแล้วขอ
