่อให้อิ่มท้องอย่างเช่นผู้คนในหมู่บ้านซีหลิ่งแห่งนี้ ก่อนหน้านี้กล่าวได้ว่าตระกูลชุยไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องเพราะเหยียบย ่าคนอีกสองตระกูลแต่ดูคนตระกูลจ้าวกับตระกูลโจวสิ พวกเขาส่วนใหญ่สวมเสื้อผ้าที่ปะชุนซ้อนกันหลายชั้น และไม่ว่าจะมองจากรูปร่างและผิวพรรณก็ไม่ดีเท่าคนตระกูลชุยแค่นี้สามารถจินตนาการได้ว่าชีวิตของคนตระกูลจ้าวและตระกูลโจวล าบากมากแค่ไหนหัวหน้าตระกูลทั้งสองคนฟังค าพูดของเฮ่อจือหร่านแล้วก็มองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าสกุลโม่มีพื้นฐานที่ดี แต่เรื่องพันธุ์พืชที่ให้ผลผลิตสูงนั้น พวกเขาที่ปลูกพืชมาทั้งชีวิตก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อนผู้เฒ่าจ้าวถามกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย “ภรรยาเหล่าจิ่ว เจ้าแน่ใจหรือว่าชาวต่างชาติคนนั้นไม่ได้หลอกเจ้า”
พวกเขาเป็นคนที่เพาะปลูกมาทั้งชีวิต การคิดสงสัยเช่นนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดตอนนี้นางเป็นเพียงหญิงสาวอายุไม่ถึงยี่สิบปี และไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการท าเกษตรมาก่อน ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไรก็คงไม่มีพลังในการโน้มน้าวใจดังนั้นเรื่องแบบนี้จึงจ าเป็นต้องใช้ความจริงมาพูด“ผู้เฒ่าทั้งสอง ปีหน้าพอถึงฤดูใบไม้ผลิแล้ว ข้าก็จะเริ่มปลูกเมล็ดพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูงที่นี่ รอจนเก็บเกี่ยวแล้วพวกท่านค่อยมาดูว่าพอใจหรือไม่ แล้วค่อยตัดสินใจก็ได้”หัวหน้าตระกูลทั้งสองแทบจะไม่ได้สนใจเรื่องเมล็ดพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูงที่เฮ่อจือหร่านพูดถึงเลย“ได้ ๆ พวกเราจะดูผลผลิตที่พวกเจ้าเพาะปลูกก่อน”เ
