โฉนดที่ดินกลับเข้าไปในมือของโม่จิ่วเยี่ยอีกครั้ง“ท่านแม่เป็นหัวหน้าครอบครัว ส่งของพวกนี้ไปให้ท่านก่อน ถ้าท่านไม่คิดจะจัดการอะไร ค่อยน ามันกลับมา”ความจริงแล้วสองสามีภรรยาต่างรู้ดีว่า นับตั้งแต่ถูกเนรเทศมา ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่ค่อยลงมือจัดการกับเรื่องอะไรแล้ว เรื่องใหญ่น้อยในบ้านส่วนใหญ่มักมอบให้เฮ่อจือหร่านเป็นคนจัดการ อาจกล่าวได้ว่านางวางมืออย่างสิ้นเชิงแล้วเฮ่อจือหร่านท าเช่นนี้ก็เพื่อแสดงการเคารพต่อผู้อาวุโสโม่จิ่วเยี่ยยกยิ้มเก็บโฉนดที่ดินไว้ให้ดี แล้วตั้งใจจะพาเฮ่อจือหร่านไปหามารดาด้วยกันแต่เฮ่อจือหร่านกลับปฏิเสธ ด้วยท่าเดินของนางแบบนั้น หากออกไปข้างนอกคงต้องถูกพี่สะใภ้หยอกล้ออีกแน่ แม้จะไม่เอ่ยล้อเลียนอะไร แต่แค่สายตาของพวกนาง เฮ่อจือหร่านก็รับมือไม่ไหวแล้วโม่จิ่วเยี่ยก็เดาได้ว่าอาจเป็นเพราะเมื่อคืนตนเองท าร้ายร่างกายภรรยามากเกินไป จึงไม่ได้บังคับนางอีก
เป็นไปตามที่เฮ่อจือหร่านคาดการณ์ไว้ โม่จิ่วเยี่ยออกไปไม่นานเขาก็น าโฉนดที่ดินทั้งหมดกลับมาครบถ้วนอย่างนี้ก็ดีเช่นกัน การเก็บมันไว้ในพื้นที่มิติปลอดภัยกว่าที่ไหนทั้งนั้นวันนี้เฮ่อจือหร่านปล่อยตัวปล่อยใจ นางไม่เพียงไม่ออกจากห้องแต่ยังนอนอยู่บนเตียงไม่คิดอยากท าอะไรเลยในที่สุดก็ถึงช่วงกลางคืน โม่จิ่วเยี่ยเร่งเร้าให้นางพาเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกันอย่างใจร้อนเมื่อเห็นสายตาราวกับเป็นหมาป่าของเขา ร่างกายของเฮ่อจือหร่านก็พลันสั่นสะท้านโดยไ
