เปลี่ยนกับผลประโยชน์บางอย่างเขาเห็นเฮ่อจือหร่านสนใจ จึงใจกว้างหยิบเพชรเม็ดหนึ่งวางลงในมือนาง“ข้าเห็นแม่นางชอบเพชรนี้มาก เช่นนั้นก็ขอมอบให้นางสักเม็ด”เฮ่อจือหร่านพอจะเข้าใจเรื่องราคาของเพชรในยุคโบราณอยู่บ้างมันมีต้นก าเนิดมาจากตะวันตก เนื่องจากแข็งเกินไปจึงไม่มีค่าอะไรมากนักด้วยพฤติกรรมของเฮนรี่ก็สามารถบอกได้ว่าหากสิ่งนี้มีค่ามหาศาล เขาคงไม่ใจกว้างมอบให้นางเช่นนี้
เมื่อเป็นเช่นนั้น เฮ่อจือหร่านจึงรับมันมาโดยไม่ลังเลหลังจากกล่าวขอบคุณแล้ว เฮ่อจือหร่านก็ชี้ไปที่กล่องเพชรแล้วถามว่า “เฮนรี่ ท่านตั้งใจจะขายเพชรพวกนี้ราคาเท่าไหร่”ก่อนเฮนรี่จะมาที่ต้าซุ่น เขาได้สอบถามจากผู้อาวุโสมาก่อนแล้วจึงคุ้นเคยกับสกุลเงินของที่นี่เป็นอย่างดีดังนั้น พอเฮ่อจือหร่านสอบถามถึงราคา เขาจึงบอกราคาที่ตนวางแผนไว้ตามตรงเขายื่นมือไปทางเฮ่อจือหร่าน “ห้าสิบต าลึง เพชรพวกนี้ขายแค่ห้าสิบต าลึงก็พอแล้ว”“ดี เช่นนั้นข้าจะซื้อเพชรพวกนี้ทั้งหมด” เมื่อได้ยินราคานี้ เฮ่อจือหร่านถึงกับไม่ต้องต่อราคาอะไรเลยมันถูกเกินไปแล้ว…เฮนรี่เห็นนางพูดแบบนั้น เขาก็แสดงท่าทีประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดในความรู้สึกของเขา เงินห้าสิบต าลึงส าหรับชาวบ้านธรรมดาของต้าซุ่นแล้ว ถือเป็นเงินก้อนใหญ่มากทีเดียวอีกทั้งไม่ว่าเขาจะมองอย่างไร เฮ่อจือหร่านก็ดูไม่เหมือนคนที่มีเงินเลย
แต่คิดถึงอีกฝ่ายที่ช่วยเหลือเขามามากขนาดนี้ เฮนรี่จึงไม่อยากให้นางต้องมาเสียเง
