ื่อของรองนายอ าเภอชุย พวกเขาก็โมโหจนกัดฟันแล้ว แต่เหมือนว่าพวกเขาจะไม่เชื่อว่าท่านจะสามารถช่วยให้ความเป็นธรรมกับพวกเขาได้จริง ๆ ขอรับ”เมิ่งไห่หนิงลุกขึ้นเดินออกไปนอกศาล“ข้าจะไปพูดกับพวกชาวบ้านเอง”ศาลตั้งอยู่ตรงข้ามกับประตูใหญ่ของที่ว่าการอ าเภอ เมิ่งไห่หนิงสามารถเดินตรงไปที่นั่นได้ตอนนี้มีชาวบ้านมายืนอยู่หน้าประตูมากกว่าตอนที่มาต้อนรับเขาเสียอีกนอกจากนี้ สีหน้าของพวกชาวบ้านก็ดูซับซ้อนมากเมิ่งไห่หนิงไม่คิดจะเสียเวลา เขาเอ่ยเสียงกังวานกับชาวบ้านว่า“ข้าเพิ่งมาถึงเมืองอวิ่น แต่กลับได้ยินเรื่องมากมายเกี่ยวกับขุนนางที่กระท าตัวฉ้อฉลของรองนายอ าเภอชุย วันนี้ข้าจะไต่สวนเขาต่อ
หน้าพวกท่านทุกคน หากผู้ใดเคยถูกรองนายอ าเภอชุยรังแก ขอให้แจ้งข้าได้เลย ข้าจะให้ความยุติธรรมกับพวกท่านแน่นอน”เมื่อเขาพูดจบ ก็มีสามีภรรยาสูงวัยคู่หนึ่งพยุงกันมาหาเขาผู้อาวุโสทั้งสองคุกเข่าลงตรงหน้าเมิ่งไห่หนิง“ใต้เท้า ท่านจะช่วยเหลือพวกเราได้จริงหรือ?”เมิ่งอันเห็นเจ้านายของตนถูกสงสัยจึงรีบก้าวออกมาพูดว่า “ใต้เท้าเมิ่งเป็นขุนนางที่มีชื่อเสียงเรื่องความซื่อสัตย์ แน่นอนว่าท่านจะต้องช่วยเหลือประชาชนได้”ได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสทั้งสองก็โขกศีรษะให้เมิ่งไห่หนิงสามครั้งเมิ่งไห่หนิงก้าวไปข้างหน้าอย่างรีบร้อนเพื่อช่วยพยุงคนขึ้นมา“ท่านลุงไม่ต้องมากพิธี ท่านมีความทุกข์ร้อนอะไรก็พูดออกมาเถอะ”หญิงชราฟังค าพูดของเขาแล้วก็ร้องไห้โฮออกมา
