างฉวนโจวเดินอาด ๆ เข้ามา
“ผู้ใหญ่บ้านชุย บ้านแบบนี้แม้จะลงมือซ่อมแซมก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน ท่านจะให้ชาวบ้านที่มาใหม่ของหมู่บ้านซีหลิ่งอยู่กันเช่นนี้หรือ?”ผู้ใหญ่บ้านชุยไม่รู้สึกรู้สา“ทางการก็ไม่ได้จัดเตรียมที่พักพิเศษส าหรับพวกเจ้าที่ถูกเนรเทศมา นี่เป็นบ้านที่บรรพบุรุษของพวกข้าทิ้งเอาไว้ให้ ถ้าไม่ใช่เพราะแบบนี้ การที่พวกเจ้ามาที่นี่ก็คงไม่มีให้แม้แต่บ้านจะให้อยู่”“แต่ว่า บ้านพวกนี้จะให้พวกเราอาศัยอยู่จนผ่านฤดูหนาวไปได้อย่างไร?” ฟางฉวนโจวตั้งใจจะพูดเหตุผลกับผู้ใหญ่บ้านชุยแต่การพูดเหตุผลกับคนที่ตั้งใจจะยั่วโมโหก็เหมือนการดีดพิณให้วัวฟังไม่ว่าฟางฉวนโจวจะพูดอย่างไร ผู้ใหญ่บ้านชุยก็มีค าตอบเพียงอย่างเดียวนั่นคือในหมู่บ้านซีหลิ่งนอกจากที่นี่แล้วก็ไม่มีบ้านไหนว่างให้พวกเขาอยู่ ถ้ารู้สึกไม่พอใจก็ไปหาพวกเจ้าหน้าที่ของที่ว่าการอ าเภอแล้วพูดคุยกับพวกเขาเอาเองเฮ่อจือหร่านไม่สนใจจะมองทั้งสองโต้เถียงกันนางสังเกตเห็นได้ระหว่างทางแล้วว่านอกจากที่อยู่ของทั้งสามตระกูลนี้ หมู่บ้านซีหลิ่งก็ไม่มีบ้านหลังอื่นจริง ๆ
หากต้องการผ่านพ้นวิกฤตในตอนนี้ไป หนทางเดียวคือต้องไปปรึกษากับชาวบ้านเหล่านั้น ดูว่าจะสามารถเช่าบ้านที่เหมาะสมอาศัยอยู่ชั่วคราวได้หรือไม่แน่นอนว่าเป็นเรื่องจริงที่คนเหล่านั้นเกรงกลัวผู้ใหญ่บ้านชุย ถ้าผู้ใหญ่บ้านชุยไม่อนุญาต ตระกูลจ้าวกับตระกูลโจวคงไม่กล้าให้พวกเขาเช่าบ้านขณะที่เฮ่อจือห
