็เลือกที่จะติดตามไปด้วยอย่างแน่นอนเผิงวั่งกลับมาที่หน้าประตูที่ว่าการอ าเภออีกครั้ง พูดคุยกับเจ้าหน้าที่สองสามประโยค จากนั้นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็เข้าไปรายงานในที่ว่าการอ าเภอไม่นานนัก เจ้าหน้าที่กลับมาพร้อมกับน าทุกคนเข้าไปในที่ว่าการอ าเภอเผิงวั่งเดินเข้าไปในอีกห้องหนึ่งอย่างคุ้นเคยแล้วรีบกลับออกมาเขาเรียกให้นักโทษเนรเทศทั้งหมดเข้าไปพร้อมกับเขาทุกคนเดินตามหลังเผิงวั่งเข้าไปติด ๆภายในห้องนั้นกว้างมาก น่าจะเป็นสถานที่ที่จัดไว้ส าหรับจัดสรรสถานที่ให้คนที่ถูกเนรเทศโดยเฉพาะทุกคนยืนอยู่ตรงกลาง ไม่ได้รู้สึกว่าแออัดคับแคบเลยแม้แต่น้อย
พอมองไปที่โต๊ะด้านบน ก็มีชายร่างผอมบางอายุราวสามสิบกว่าปีก าลังนั่งอยู่เขาคงเป็นรองนายอ าเภอชุยแน่นอนรองนายอ าเภอชุยเงยหน้าขึ้นอย่างเกียจคร้าน กวาดตามองผู้คนที่อยู่ตรงนั้น แล้วพยักหน้าให้เผิงวั่งอย่างหยิ่งยโสเผิงวั่งเป็นขุนนางขั้นแปด มีต าแหน่งสูงกว่ารองนายอ าเภอชุยที่มีต าแหน่งขุนนางขั้นเก้าอยู่บ้าง จึงไม่จ าเป็นต้องก้มหัวให้อีกฝ่ายอย่างไรก็ตาม รองนายอ าเภอชุยอยู่ในอาณาเขตของตัวเอง จึงเคยชินกับการไม่สนใจใครและไม่ได้เห็นเผิงวั่งอยู่ในสายตาด้วยเผิงวั่งก็ไม่รู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้ เพราะทุกคนเข้าใจหลักการที่ว่ามังกรแกร่งก็ไม่อาจกดข่มงูเจ้าถิ่นได้ สิ่งส าคัญที่สุดคือการท าภารกิจให้เสร็จและกลับไปรายงานที่เมืองหลวงโดยเร็ว เขาจึงไม่อยากลดตัวลงมาสู้กับคนตัวเล็กอย่าง
