ารดาและภรรยา เขาก็รู้สึกอยากพบพวกนางใจจดใจจ่อแล้ว
โม่จิ่วเยี่ยเงยหน้ามองท้องฟ้า “พี่สาม เวลาขนาดนี้แล้ว ท่านรออยู่ที่นี่เถอะ ข้าจะกลับไปหาวิธีพาท่านแม่กับพี่สะใภ้สามมาหาท่านเอง”เฮ่อจือหร่านแอบหยิบเสบียงแห้งจากพื้นที่มิติมาให้โม่อวิ๋นเฟิงเล็กน้อย ก่อนจะตามโม่จิ่วเยี่ยกลับมายังค่ายพักโม่ชูหานวรยุทธ์สูงส่ง ตอนที่ทั้งสองคนออกจากค่ายเขาก็รับรู้แล้วเขารู้ว่าน้องเก้ากับน้องสะใภ้ออกไปเพราะเรื่องของพี่สาม ด้วยกังวลว่าอาจมีเหตุการณ์เหนือความคาดหมาย จึงคอยอยู่ทางที่พวกเขาจากไปเพื่อเตรียมไปช่วยเหลือตลอดเวลาพอเห็นพวกเขาเดินกลับมาแต่ไกล โม่ชูหานก็รีบออกไปต้อนรับ“น้องเก้า น้องสะใภ้ พี่สามอยู่ไหน?”“พี่แปด ข้ากับหร่านหร่านได้ข่าวใหม่มา เรื่องนี้รอข้าเล่าให้ท่านฟัง แต่ตอนนี้ข้าต้องพาท่านแม่กับพี่สะใภ้สามไปพบพี่สามก่อน เวลาเร่งด่วนมาก ถ้าจ าเป็นคงต้องรบกวนท่านช่วยรับมือกับพี่เผิงแล้ว”แม้โม่ชูหานจะสับสนไปบ้าง แต่เขาก็เห็นว่าน้องชายก าลังรีบร้อนอยู่“ได้ เจ้าพาท่านแม่กับพี่สะใภ้สามไปเถอะ ตรงนี้มีข้าดูอยู่”
ฮูหยินผู้เฒ่าอยู่ในกระโจมกับพี่สะใภ้สาม ซึ่งเป็นจุดพักของเหล่าสตรี โม่จิ่วเยี่ยไม่สะดวกจะออกหน้า เฮ่อจือหร่านจึงอาสาไปปลุกคนให้ตื่นไม่นานนัก นางก็พาทั้งคู่ที่ยังงุนงงอยู่บ้างเดินหลบเลี่ยงสายตาพวกเจ้าหน้าที่มารวมตัวกับโม่จิ่วเยี่ยด้วยเวลาเร่งรัด โม่จิ่วเยี่ยจึงช่วยพยุงฮูหยินผู้เฒ่า ส่วนเฮ่อจือหร่านจูงม