้น เขาจึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่ตนช่วยชีวิตคนมากนักขณะก าลังจะพูดว่า ‘ไม่ต้องเกรงใจ’ เฮ่อจือหร่านกลับแทรกขึ้นมาก่อน“พวกเราเป็นนักโทษที่ถูกริบทรัพย์และเนรเทศตามค าสั่งของราชส านัก ตอนนี้ก าลังเดินทางไปยังเมืองอวิ่นในซีเป่ยสามีของข้าชื่อโม่จิ่วเยี่ย หากท่านมีความจริงใจจะขอบคุณพวกเราที่ช่วยชีวิต หากพร้อมเมื่อไหร่ ท่านก็สามารถส่งไปให้พวกเราที่นั่นได้ อีกทั้งในอนาคตของพวกเราก็ต้องการเงินจ านวนหนึ่งจริง ๆ”เฮ่อจือหร่านคิดว่า ในเมื่อนางให้โม่จิ่วเยี่ยช่วยชีวิตถังหมิงรุ่ยก็เพื่อจุดประสงค์ในการร่วมมือทางการค้าในวันข้างหน้า
แทนที่จะพูดจาอ้อมค้อมและตัดโอกาสที่อาจเกิดขึ้น ทางที่ดีก็ควรพูดตรง ๆ ทั้งชื่อและสถานที่ เพื่อให้เขาสามารถมาหาได้เมื่อต้องการตอบแทนบุญคุณนี้แน่นอนว่าเฮ่อจือหร่านท าเช่นนี้ก็เป็นเพียงการเสี่ยงดวงเพราะซีเป่ยเป็นดินแดนที่แร้นแค้น ไม่มีใครอยากย่างกรายเข้าไปที่นั่นไม่รู้ว่าในอนาคตถังหมิงรุ่ยจะส านึกบุญคุณและส่งเงินไปให้ที่ซีเป่ยจริงหรือไม่การกระท าของนางเป็นเพียงการสร้างทางเลือกไว้ให้ตัวเองเท่านั้นหากถังหมิงรุ่ยมีความคิดจะตอบแทนบุญคุณจริง ๆ เมื่อนางจะท าการค้าในอนาคต ก็ย่อมมีช่องทางเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแล้วเมื่อได้ยินชื่อของโม่จิ่วเยี่ย ถังหมิงรุ่ยกลับชะงักไปชั่วขณะเห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกคุ้นเคยกับโม่จิ่วเยี่ยถังหมิงรุ่ยไม่รู้ว่าท าไมสกุลโม่ถึงได้ตกต ่าถึงขั้นถูกริบทรัพย์และเนรเทศตั้งแต
