จะไม่พูดอะไรที่ไม่จริงใจ เพียงเพื่อเอาใจผู้หญิงคนหนึ่งต้องบอกว่าในตอนนี้ เฮ่อจือหร่านแอบรู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อยนางคิดว่าส าหรับคนยุคโบราณอย่างโม่จิ่วเยี่ย การพูดขนาดนี้นับว่าดีมากแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดต่อว่า“แม้ว่าตอนนี้ข้าจะตกต ่าเป็นเพียงนักโทษเนรเทศของราชส านักไม่สามารถมอบต าแหน่งที่ผู้หญิงทุกคนปรารถนาให้เจ้าได้ แต่ข้ารับประกันได้ว่า ชาตินี้ข้าจะดีกับเจ้าเพียงคนเดียว และจะไม่มีวันท าให้เจ้าต้องเสียใจ”โม่จิ่วเยี่ยก าลังกลุ้มใจมาระยะหนึ่งแล้วเขาเคยคิดว่าในอนาคตอาจจะมอบชีวิตที่หรูหราแก่เฮ่อจือหร่านไม่ได้ เขาถึงขั้นเคยคิดควรจะปล่อยเฮ่อจือหร่านให้เป็นอิสระแต่เมื่อคิดว่านางจะจากเขาไป ความเจ็บปวดรวดร้าวก็จะคอยย ้าเตือนเขาอยู่เสมอว่า ตนเองได้ตกหลุมรักสตรีนางนี้อย่างลึกซึ้งแล้ววันเวลาที่ไม่มีนาง เขาคงไม่มีความสุขดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยจึงถือโอกาสในวันนี้แสดงความรู้สึกในใจของเขาออกมาเขาหวังว่าเฮ่อจือหร่านจะมีความรู้สึกต่อเขาและยินดีที่จะอยู่เคียงข้าง
ยามนี้เฮ่อจือหร่านแน่ใจในความรู้สึกของโม่จิ่วเยี่ยแล้วหลังจากทบทวนความรู้สึกของตัวเองดู นางก็มั่นใจว่าตัวเองก็ชอบโม่จิ่วเยี่ยเช่นกันในเมื่อคนทั้งสองต่างมีใจให้กัน การเสแสร้งท าเป็นเขินอายต่อไปก็ไม่ใช่นิสัยของนาง“ค าพูดที่เอ่ยออกมาแล้วยากจะรักษา ท่านต้องรักษาค าพูดนะ”แม้โม่จิ่วเยี่ยจะเป็นคนที่ไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกของ
