คิ้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆโม่จิ่วเยี่ยมองสีหน้าของเฮ่อจือหร่านอย่างเคร่งเครียด“พี่แปดเป็นอย่างไรบ้าง?”เฮ่อจือหร่านค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน “ชีพจรของเขาแปลกมาก ตอนนี้ข้าไม่สามารถสรุปได้แน่ชัด จ าเป็นต้องพาเขากลับเข้าไปในพื้นที่มิติและใช้เครื่องมือทางการแพทย์ตรวจสอบดูก่อน”โม่จิ่วเยี่ยมองเฮ่อจือหร่านอย่างลึกซึ้ง เอ่ยด้วยน ้าเสียงวิงวอนว่า“ข้าขอร้องเจ้า ช่วยพี่แปดด้วย เขาเป็นคนซื่อตรง จะไม่เปิดเผยความลับเรื่องพื้นที่มิติของเจ้าแน่นอน”เฮ่อจือหร่านไม่กังวลว่าพื้นที่มิติจะถูกเปิดเผยเมื่อครู่นี้นางช่วยตรวจชีพจรให้โม่ชูหานแล้ว และยืนยันได้ว่าคนผู้นี้น่าจะสูญเสียสติสัมปชัญญะไป
ยิ่งกว่านั้น นางสามารถใช้ยาบางอย่างเพื่อควบคุมไม่ให้โม่ชูหานฟื้นขึ้นมาก่อนที่จะออกจากพื้นที่มิติได้“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา ถ้าท่านยินยอม ข้าสามารถพาเขาไปตรวจในพื้นที่มิติได้ทุกเมื่อ”ขณะพูด เฮ่อจือหร่านโบกมือน้อย ๆ จากนั้นโม่ชูหานก็หายวับไปจากที่เดิมทันที่ในตอนนั้น เหลียงห่าวกับคนอื่น ๆ ก็กลับมาแล้ว เขาเห็นศพชายชุดด านอนเกลื่อนพื้นจึงรู้ว่าที่นี่ไม่มีอันตรายแล้ว“คุณชายเก้า คนพวกนั้นไม่มีใครเหลือรอดสักคน”“อืม ล าบากพวกเจ้าแล้ว”โม่จิ่วเยี่ยมีเรื่องในใจจึงตอบรับอย่างไม่ใส่ใจนัก จากนั้นก็จูงมือเฮ่อจือหร่านเดินไปทางขบวนนักโทษพวกเหลียงห่าวจึงกลับไปยังต าแหน่งเดิมเช่นกันสตรีในสกุลโม่ต่างเป็นห่วงความปลอดภัยของเฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ย พวกนาง
