งหลังเจ้าต่างหาก”ทันใดนั้นเอง ขณะชายชุดด าก าลังจะเอ่ยอะไรออกมา เฮ่อจือหร่านก็หยิบเข็มฉีดยามาแล้วแทงเข้าไปที่กล้ามเนื้อแขนของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนเขาจะทันตั้งตัวชายชุดด าตกใจสุดขีด“เจ้าท าอะไรข้า!”เขาพยายามดิ้นรน แต่แขนขาทั้งสี่ถูกมัดแน่นจนขยับเขยื้อนไม่ได้เฮ่อจือหร่านเย้ยหยัน “อีกเดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง”
ยาที่นางใช้ฉีดเข้าไปในร่างของชายชุดด า เป็นของที่ประเทศหนึ่งพัฒนาขึ้นมาเพื่อใช้รับมือกับเชลยศึกโดยเฉพาะผู้ที่ถูกฉีดเข้าไปในร่างกาย ช่วงแรกจะมีอาการตื่นตัว จากนั้นจะรู้สึกเหมือนถูกฝูงมดจ านวนมหาศาลกัดกินไปทั่วร่างกายความเจ็บปวดนี้จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งมันจะท าให้ชีวิตนี้ไม่อยากมีชีวิตอยู่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ หลังจากถูกฉีดยานี้เข้าไปแล้ว ไม่ว่าร่างกายจะแสดงปฏิกิริยารุนแรงเพียงใด ก็ไม่สามารถหมดสติไปได้สิ่งที่ท าได้คือ ทนทุกข์ทรมานอย่างมีสติเท่านั้นจริงดังคาด ชายชุดด าในตอนแรกตื่นตระหนกมาก แต่เขายังแสดงท่าทีไม่กลัวตาย ซ ้ายังโอ้อวดว่า ต่อให้เอามีดกรีดเนื้อของเขาเขาก็จะไม่ยอมทรยศคนที่อยู่เบื้องหลังเวลาผ่านไปทีละน้อย สีหน้าของชายชุดด าก็ค่อยๆ บิดเบี้ยวตอนแรกเขายังทนได้อยู่แต่ใครจะรู้ว่า ความเจ็บปวดนี้กลับรุนแรงขึ้นจนกระทั่งท าให้เขานึกอยากเอาหัวโขกก าแพงตายเฮ่อจือหร่านเห็นว่าได้เวลาแล้ว จึงเอ่ยปากขึ้นว่า “ตอนนั้นข้าบอกเจ้าชัดเจนไปแล้ว หากเจ้าไม่พูด ข้ารับรองว่าจะให้เจ้
