อนมีเตียงขนาดใหญ่หนึ่งเตียง ตามปกติเฮ่อจือหร่านจะนอนด้านใน ส่วนโม่จิ่วเยี่ยจะนอนด้านนอก
เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่ร่วมนอนเตียงเดียวกัน เฮ่อจือหร่านจึงไม่รู้สึกเขินอายเลยแม้แต่น้อยหลังนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ความคิดของโม่จิ่วเยี่ยก็วกวนไปมาตอนนี้เขาได้รู้ความลับทั้งหมดของสตรีคนนี้แล้วเขาไม่เพียงไม่รู้สึกแปลกแยก แต่กลับรู้สึกชื่นชอบสิ่งเหล่านี้มากพื้นที่มิติของนาง รวมถึงตัวเฮ่อจือหร่านเอง ในสายตาของโม่จิ่วเยี่ยล้วนงดงามไปเสียทุกอย่างเขารู้สึกซาบซึ้งในโชคชะตาที่ส่งสตรีแสนดีเช่นนี้มาให้ขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกสงสารเฮ่อจือหร่านอยู่ไม่น้อยเพราะตอนนี้เขาไม่ได้เป็นท่านแม่ทัพที่ใคร ๆ ต่างเคารพยกย่องอีกต่อไปแล้ว กลายเป็นนักโทษเนรเทศอย่างสมบูรณ์ไม่เพียงเท่านั้น เฮ่อจือหร่านยังต้องมาทนล าบากเพราะเขา ต้องติดตามครอบครัวของเขาไปใช้ชีวิตที่เหนื่อยยากและเต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจเป็นจังหวะข้างกาย โม่จิ่วเยี่ยจึงค่อย ๆหันกลับไปมองใบหน้าอันแสนสงบยามหลับใหลนั้น พาให้โม่จิ่วเยี่ยสาบานกับตัวเองในใจว่า
ตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ จะท าทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้นางต้องทุกข์ใจอะไรอีกหลังจากหลับสนิทมาทั้งคืน พอเฮ่อจือหร่านลืมตาขึ้น นาฬิกาแขวนบนผนังก็ชี้บอกเวลาใกล้สายแล้วอาจเป็นเพราะเมื่อคืนเข้านอนดึก หรืออาจเป็นเพราะพื้นที่มิติที่แสนสบายแห่งนี้ก็ได้ หลังทะลุมิติเข้ามาในร่างคนอื่น เป็นครั้งแรกที่นางนอ
