ือหร่านมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ตรงข้ามกับโม่จิ่วเยี่ย นางไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับท่านเสนาบดีเมิ่งมากนัก แต่ส าหรับหลานชายของเขาอย่างเมิ่งไห่หนิง นางกลับคุ้นเคยเป็นอย่างดีในสมัยที่เฟ่ยหนานอวี่ขึ้นครองราชย์ เมิ่งไห่หนิงมีส่วนอย่างมากในการสร้างอาณาจักรที่แข็งแกร่งเขาเป็นคนยืดหยุ่น ปรับตัวเก่ง กล้าเสนอความคิดแปลกใหม่ให้เฟ่ยหนานอวี่อยู่บ่อย ๆเฟ่ยหนานอวี่เองก็มองคนออก จึงมอบอิสระให้กับเมิ่งไห่หนิงอย่างเต็มที่ส่วนเฮ่อจือหร่านพอได้ยินดังนั้นก็ทบทวนข้อมูลของเมิ่งไห่หนิงที่ตัวเองรู้มาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปบอกโม่จิ่วเยี่ยเบา ๆ ว่า “เมิ่งไห่หนิงเป็นคนที่คบได้”โม่จิ่วเยี่ยได้ฟังก็ไม่รู้ว่าอะไรท าให้เฮ่อจือหร่านถึงพูดแบบนั้น แต่ที่ผ่าน ๆ มาเขารู้สึกว่าสิ่งที่นางพูดมักจะเป็นจริงเสมอเขาจึงพยักหน้ารับรู้ไม่นานนัก ทุกคนก็เดินเข้ามา เผิงวั่งทักทายกับเมิ่งไห่หนิงคร่าวๆ ก่อนจะแนะน าโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านให้อีกฝ่ายรู้จักแน่นอนว่าเมิ่งไห่หนิงรู้จักโม่จิ่วเยี่ยเป็นอย่างดีเทพสงครามผู้โด่งดังแห่งราชวงศ์ต้าซุ่น ใครบ้างจะไม่รู้จัก
ส่วนเรื่องที่โม่จิ่วเยี่ยถูกใส่ร้ายนั้น เมิ่งไห่หนิงรู้ดีแก่ใจว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์จักรพรรดิซุ่นอู่หาเรื่องเล่นงานสกุลโม่ก็เพราะอิจฉาที่เขามีอ านาจมากเกินไปต่างหากเพราะท่านปู่ของเขาก็ถูกเพ่งเล็งจากความหวาดระแวงในเรื่องอ านาจที่สูงส่งเกินหน้าที่มากไป เขาจึงพบจุดจบอย่างไม่เป็นธร
