เฮ่อจือหร่าน “???”นางพยายามแคะหู เหมือนว่าตนเองจะได้ยินอะไรผิดไปโม่จิ่วเยี่ยที่นางรู้จักเป็นคนเย็นชา ลึกลับ พูดน้อย และเก็บตัวถ้าไม่ได้ยินกับหู นางคงไม่เชื่อว่าโม่จิ่วเยี่ยจะพูดแบบนั้นออกมาได้อีกอย่าง นางไปขอให้เขาเข้าหอกับนางตั้งแต่เมื่อไหร่?นางพูดอะไรผิดไปหรือไม่ ถึงท าให้เข้าใจว่ามันเป็นความผิดของนาง…แต่เมื่อคิดดูอีกที่ นางก็ไม่ได้รังเกียจการสัมผัสจากโม่จิ่วเยี่ยหรือว่า…นางเริ่มชอบเขาเข้าแล้ว?เป็นไปไม่ได้ พวกเขาเพิ่งเจอกันได้ไม่กี่วันเองนะ?นางไม่น่าจะชอบพอใครได้เร็วขนาดนั้นถึงแม้ว่าชาติก่อนนางจะยึดถือโม่จิ่วเยี่ยเป็นดั่งไอดอล แต่ค านิยามของไอดอลกับคนรักนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเพียงชั่วครู่ เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกว่าความคิดของตัวเองเริ่มสับสนไปหมดแล้วแต่นางก็ไม่เคยคิดที่จะหลีกหนีปัญหา
นางเป็นผู้หญิงที่มีความคิดทันสมัย กล้ารักกล้าเกลียด เพียงแต่ตอนนี้นางยังไม่มั่นใจในความรู้สึกของตัวเองเท่านั้นเฮ่อจือหร่านส่ายหัวแรง ๆ พยายามตั้งสติไม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างนางกับโม่จิ่วเยี่ยจะเป็นเช่นไร ก็ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ…“ข้าจะออกไปดูข้างนอกก่อนว่าพวกเราจะออกเดินทางกันเมื่อไหร่” เฮ่อจือหร่านรีบเปลี่ยนเรื่องสนทนาหลังเห็นนางกระโจนออกไปราวกับทะยานบิน โม่จิ่วเยี่ยก็คลายความตึงเครียดลงได้บ้างเมื่อทานอาหารเช้าและเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว เผิงวั่งจึงออกค าสั่งให้ทุกคนเดินทางต่อน่าประหลาดใจที่
