เมื่อมาถึงประตูอ าเภอ พวกเขากลับพบเฟ่ยหนานอวี่โดยบังเอิญเมื่อเห็นขบวนนักโทษเนรเทศ เฟ่ยหนานอวี่ก็เดินตรงเข้ามา เห็นได้ชัดว่าเขารออยู่ที่นี่มาตั้งแต่แรกแล้วเฟ่ยหนานอวี่จ าเผิงวั่งได้ เขาคือคนที่อยู่กับเฮ่อจือหร่านในวันนั้น และเป็นคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้
เฟ่ยหนานอวี่ยกมือคารวะเผิงวั่งพร้อมทั้งพูดคุยอย่างสุภาพจากนั้นก็เดินตรงไปยังขบวนนักโทษ เป้าหมายของเขาชัดเจนว่าเป็นกลุ่มคนสกุลโม่โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกถึงอันตราย เขาคิดว่าเฟ่ยหนานอวี่อาจถูกส่งมาจากหนานฉีเฟ่ยหนานอวี่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนทั้งสอง“ฮูหยินโม่ ข้ารู้ว่าการเดินทางของพวกท่านต้องยากล าบาก” พูดจบเขาก็หยิบตั๋วเงินออกมาจากอกเสื้อ“นี่เป็นน ้าใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากข้า หวังว่าจะช่วยเหลือพวกท่านได้บ้าง”เฮ่อจือหร่านเห็นว่าตั๋วเงินในมือของเฟ่ยหนานอวี่เป็นเงินจ านวนใบละร้อยต าลึงพวกมันมีอยู่ประมาณสิบใบ นั่นหมายความว่าเฟ่ยหนานอวี่จะมอบเงินให้นางหนึ่งพันต าลึงหนึ่งพันต าลึงนี้ส าหรับนักโทษทั่วไปที่ถูกเนรเทศแล้ว นับว่าเป็นเงินก้อนใหญ่แต่ส าหรับเฮ่อจือหร่านที่มีทรัพย์สินทั้งหมดของท้องพระคลังไม่ได้นับว่ามันเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย
การที่เฟ่ยหนานอวี่สามารถหยิบยื่นเงินจ านวนมากขนาดนี้มาได้ในคราวเดียว คงเป็นรางวัลที่หนานฉีมอบให้แม้ว่าหนานฉีจะเห็นความส าคัญของเฟ่ยหนานอวี่มากแค่ไหน ก็คงไม่ให้เงินมากมายขนาดนี้หลังจากรู้จักกันได้ไม่นานหากเฟ่ยหนานอวี่สามารถมอบตั
