ปได้อย่างไรกัน นางจะท าให้เขาจดจ าบุญคุณครั้งนี้ไปชั่วชีวิต…ขณะที่เฮ่อจือหร่านบ่นกับตัวเองในใจ นางก็ผลักตั๋วเงินนั้นคืนไปอย่างไม่ลังเล
เมื่อเห็นดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยจึงก้าวมาเอ่ยว่า “คุณชายท่านนี้ ภรรยาของข้าเป็นคนพูดค าไหนค านั้น นางบอกว่าไม่รับก็คือไม่รับแน่นอนท่านอย่าได้ดื้อดึงเลย”ทุกคนต่างรู้สึกเสียดายแทนคนทั้งสองที่เห็นเงินก้อนใหญ่หลุดมือไประหว่างการเดินทางไปซีเป่ย หากมีเงินติดตัวสักหนึ่งพันต าลึงก็คงไม่ต้องกังวลเรื่องใด ๆ อีก และอาจมีใช้ไปจนถึงปลายทางไม่รู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านคิดอะไรกันอยู่ ถึงไม่รับเงินมากมายขนาดนี้ไว้พี่สะใภ้คนอื่น ๆ ก็ต่างมองด้วยความร้อนใจ แต่ทุกคนรู้ดีว่าเฮ่อจือหร่านเป็นคนรอบคอบ การที่นางไม่รับตั๋วเงินย่อมต้องมีเหตุผลอยู่แน่ดังนั้น ทุกคนจึงได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ ไม่พูดอะไรออกมาได้แต่มองตั๋วเงินที่ถูกส่งกลับคืนส่วนเฟ่ยหนานอวี่ก็เข้าใจดีว่าเงินจ านวนนี้คงมอบให้พวกเขาในวันนี้ไม่ได้แล้วเขาจึงได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ เก็บตั๋วเงินใส่ไว้ในอกเสื้อดังเดิม“ถ้าเช่นนั้น ข้าคงรบกวนท่านทั้งสองต่อไม่ได้แล้ว”
เฟ่ยหนานอวี่พูดพลางโน้มตัวเข้ามาใกล้ เอ่ยกระซิบข้างหูโม่จิ่วเยี่ยเบา ๆ “หากข้ามีอ านาจเมื่อไหร่ ข้าจะช่วยท่านลบล้างมลทินให้เอง”แม้เสียงของเขาจะเบา แต่เฮ่อจือหร่านที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ได้ยินอยู่บ้างสิ่งที่นางต้องการก็คือค าสัญญาจากปากของเฟ่ยหนานอวี่ค าพูดนี้มีค่ามา
