งคนจะกลับไปเป็นพี่น้องร่วมสาบานที่สนิทสนมเหมือนเก่าไม่ได้อีกแล้ว แต่ข้าโม่จิ่วเยี่ยก็เป็นคนตรงไปตรงมาเสมอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับท่าน ข้าไม่ต้องการให้มีความเข้าใจผิดใด ๆเกิดขึ้น ข้าคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ ท่านเองก็คงเข้าใจเรื่องที่ข้าพูด ข้าเพียงหวังว่าในใจของตนเองจะไม่มีท่านอยู่ในรายชื่อเป็นศัตรู”กล่าวจบ โม่จิ่วเยี่ยก็ลุกขึ้นยืน “ข้าพูดไปหมดแล้ว เชื่อว่าคนที่ปราดเปรื่องอย่างท่านคงเข้าใจ”เมื่อเห็นว่าโม่จิ่วเยี่ยก าลังจะจากไป หนานฉีจึงรีบขวางเขาไว้ทันที่“รอเดี๋ยว เจ้าพูดให้รู้เรื่องก่อน!”โม่จิ่วเยี่ยจูงมือเฮ่อจือหร่านเดินมาถึงหน้าประตู หลังได้ยินเสียงของหนานฉี ทั้งสองก็หยุดชะงัก“ข้ายังพูดไม่ชัดเจนอีกหรือ” โม่จิ่วเยี่ยหันกลับมาถามหนานฉีไม่ยอมแพ้ “บอกข้ามา เจ้ารู้เรื่องอะไรบ้าง”ตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยมั่นใจแล้วว่า สิ่งที่เฮ่อจือหร่านเคยบอกเขาเรื่องหนานฉีอาจถูกสลับตัวนั้นเป็นเรื่องจริง และการที่หนานฉีต้องการฆ่าเขาก็เป็นเพราะเรื่องนี้ถึงแม้ว่าเขาจะแก้ไขความเข้าใจผิดเรื่องการสลับตัวไปแล้ว แต่เขาก็เปิดเผยความลับที่เขารู้ทั้งหมด ซึ่งยังเป็นเหตุผลที่ท าให้หนานฉีต้องการจะฆ่าเขาอยู่ดี
โม่จิ่วเยี่ยไม่มีทางเลือกจึงได้แต่กลับไปนั่งที่เดิม “ตอนนี้สิ่งที่ข้าบอกท่านได้ก็คือข้ารู้เรื่องนี้มาตั้งแต่เด็ก ข้าเห็นท่านเป็นพี่น้อง ข้าไม่เคยปริปากบอกใคร ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ก็ตาม ถ้าท่านไม่ส
