านวนมากไป แน่นอนว่าไม่พ้นเรื่องการจัดงานชุมนุมบทกวีคิดว่าวันนี้คนจะเป็นวันจัดงานชุมนุมบทกวีที่กล่าวถึงนางไม่สนใจเรื่องนี้เท่าไหร่นัก จึงลดหมวกสานลงต ่าอีกครั้ง ไม่อยากติดต่อกับอีกฝ่ายอีก
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงที่ไม่ค่อยน่าฟังดังมาจากด้านหน้า“เฟ่ยหนานอวี่ เจ้าบัณฑิตคนจน วันนั้นเจ้าอาศัยช่วงที่มีคนช่วยเหลือ หลอกเอาเงินจากพวกเราไปร้อยต าลึง ยังกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราอีกหรือ”“เฟ่ยหนานอวี่ เจ้าไม่ลองส่องกระจกดูสักหน่อยหรือ ว่าตัวเองมีก าพืดอย่างไร นี่เป็นงานชุมนุมบทกวีที่คุณชายชุยจัดขึ้น ไม่ใช่สถานที่ที่สุนัขหรือแมวจะมาร่วมงานได้”“รีบไสหัวไป! ไสหัวไปเสีย! ระวังพวกข้าจะไม่เกรงใจเจ้าอีก”เฮ่อจือหรานมองตามเสียงนั้นไป ยังคงพวกเป็นบัณฑิตกลุ่มเดิมที่เจออยู่หน้าร้านขายหนังสือเมื่อหลายวันก่อนพวกเขาหลายคนก าลังรุมล้อมเฟ่ยหนานอวี่ตรงมุมถนนพลางพูดจาดูถูกเหยียดหยามแต่เฟ่ยหนานอวี่ยืนตัวตรง ไม่แสดงความเกรงกลัวแม้แต่น้อย“พวกเราก็เป็นบัณฑิตเหมือนกัน ข้าจะเข้าร่วมงานชุมนุมบทกวีไม่ได้เชียวหรือ”ในขณะเฟ่ยหนานอวี่กล่าว บรรดาบัณฑิตก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้“เจ้าเอาเงินที่รีดไถพวกข้าไปมาเข้าร่วมงานชุมนุมบทกวี ยังมีหน้ามาพูดว่าตัวเองเป็นบัณฑิตอีกหรือ”
บัณฑิตเหล่านั้นท าท่าเหมือนจะลงมือคุณชายชุยได้ยินเสียงดังมาจากทางนี้ จึงรีบวิ่งมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นเสียงฮือฮาดังไปทั่ว ผู้คนที่ได้ยินต่างก็แห่กันมาดูเหตุการณ์กันห
