ครัว”พูดจบ นางก็มองไปที่เฮ่อจือหร่านและกล่าวด้วยความจริงใจว่า“น้องสะใภ้เก้า ต่อไปนี้พี่สะใภ้ใหญ่จะเชื่อฟังเจ้าทุกอย่าง”“ข้าก็เห็นด้วยที่จะให้น้องสะใภ้เก้าจัดการเรื่องต่าง ๆ ในบ้าน”“น้องสะใภ้เก้า พี่สะใภ้สามเองก็เห็นด้วย”“ต่อไปนี้พี่สะใภ้ห้าจะเชื่อฟังเจ้าทุกอย่างเช่นกัน”
ก่อนหน้านี้เหล่าสตรีสกุลโม่ไม่เคยมีความหวังใด ๆ กับอนาคตแต่ในตอนนี้ทุกคนก าลังมีความหวังที่จะต่อสู้ขึ้นมาอีกครั้ง พวกนางต่างพากันแสดงท่าทีสนับสนุนเรื่องนี้ส่วนโม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกประทับใจในสติปัญญาและความเสียสละของภรรยา เขาถึงกับรู้สึกโชคดีที่ไม่รู้ว่าตนเองมีวาสนามากเพียงใด จึงได้ภรรยาเช่นนางมาครอบครองเฮ่อจือหร่านเห็นว่าทุกคนเห็นพ้องกันกับค าพูดของแม่สามี นางจึงไม่เกรงใจอีก พลางยื่นเงินยี่สิบห้าต าลึงเข้าไปในพื้นที่มิติ“ได้ ในเมื่อทุกคนเชื่อใจข้า เช่นนั้นข้าจะรับหน้าที่ดูแลครอบครัวชั่วคราว”ส่วนเงินห้าสิบต าลึงของเผิงวั่ง เขาคงไม่เก็บไว้คนเดียวแน่ ย่อมต้องแบ่งให้พี่น้องร่วมเป็นร่วมตายเพื่อน าไปกินฉลองกันบ้างเผิงวั่งเป็นคนแรกที่เอ่ยปากพาพวกเจ้าหน้าที่เดินออกไปเมื่อเหล่าเจ้าหน้าที่ไปแล้ว ก็เผยให้เห็นภาพของตระกูลเหอได้อย่างชัดเจนคนตระกูลเหอแต่ละคนก าลังจ้องมองเฮ่อจือหร่านด้วยความโกรธแค้นบทสนทนาเมื่อครู่นี้ พวกเขาได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง รู้เพียงว่าคนพวกนี้ก าลังแบ่งเงินกันอยู่ แต่กลับไม่มีส่วนแบ่งของตระกูลเหอเลย
ถ้าไม่ใช
