ย”เจ้าหน้าที่ก็เสริมว่า “หัวหน้าบอกให้กินอะไรข้าก็จะกินสิ่งนั้น”ครั้นเห็นว่าทั้งคู่ไม่มีปัญหา เผิงวั่งจึงเดินน าไปที่ร้านเกี๊ยวก่อนใครเขาสั่งเกี๊ยวสามชามกับเนื้อตุ๋นอีกหนึ่งจานใหญ่เฮ่อจือหร่านตักกินค าหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นเกี๊ยวหรือเนื้อตุ๋น ล้วนรสชาติไม่เลวจริง ๆแต่เทียบกับอาหารอร่อย ๆ ที่เคยลิ้มลองในชาติก่อนแล้ว รู้สึกรสชาตินี้มันยังขาดอะไรไปอีกหน่อยถึงอย่างนั้น ส าหรับยุคโบราณที่ขาดแคลนอาหาร การท าอาหารให้ออกมาให้มีรสชาติแบบนี้ได้ ก็นับว่าดีมากแล้วสภาพอากาศก าลังร้อนอยู่แล้ว เมื่อกินเกี๊ยวน ้าร้อน ๆ จนหมดชาม คนทั้งสามก็มีเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากเจ้าหน้าที่เห็นว่าแสงแดดข้างนอกแรงก็อิดออดขึ้นมาทันที่
“หัวหน้า แดดแรงขนาดนี้ พวกเราน่าจะหาที่พักก่อนแล้วค่อยไปต่อกันดีหรือไม่”เผิงวั่งเองก็คิดแบบนั้น เมื่อก่อนตอนที่พวกเขาคุมตัวนักโทษเดินทาง เวลาใกล้เที่ยงวันแดดจะแรงมาก พวกเขาก็มักจะหาที่ร่มนั่งพัก แล้วค่อยเดินทางต่อในตอนบ่าย“ตรงนั้นมีร้านน ้าชาอยู่ ไปดื่มน ้าชาเย็น ๆ พักหายเหนื่อยกันก่อนเถอะ”เฮ่อจือหร่านเองก็อยากดื่มชาเย็น ๆ เช่นกัน ทว่าในใจกลับรู้ดีว่านี่เป็นโอกาสเดียวที่นางจะได้ท าอะไรตามล าพัง นางต้องไม่พลาดโอกาสนี้เป็นอันขาด“พี่เผิง ข้าไม่กลัวแดดร้อน ข้ายังอยากซื้อข้าวของอีกนิดหน่อยพวกท่านไปพักผ่อนก่อนเถอะ หากข้าซื้อเสร็จแล้วจะกลับมาหาที่ร้านน ้าชาเอง”จากเหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้นไม่น
