แพ้ราบคาบเลยนะ คงกลัวโดนต่อยแหละ”“จริงดิ? ถูกรังแกในเกมขนาดนั้น คนแบบติงจื้อจะยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ เหรอ?”“ใครจะไปรู้…”เย่ฮวาไม่คิดว่าคนอื่นจะรู้จักเขา ช่างน่าอายจริงๆสำหรับติงจื้อ ตอนแรกเย่ฮวาก็แอบคิดว่าอีกฝ่ายคงลงมือกับเขาเสียอีก เย่ฮวารู้ว่าครั้งล่าสุดที่มู่จื่อหานถูกลักพาตัว พ่อของมู่จื่อหานได้ทำการปราบปรามฉิงเฟิงกรุ๊ป และพ่อของติงจื้อก็ลากเขาไปขอโทษถึงบ้านเลยด้วย เรื่องนี้จึงจบลงได้ฉิงเฟิงกรุ๊ปเจอกับความสูญเสียอย่างหนัก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นตัวกลับมา ติงจื้อในตอนนี้ไม่กล้ายุ่งกับมู่จื่อหานอีกแล้ว เพราะเพียงแค่พ่อของมู่จื่อหานขยับนิ้ว ฉิงเฟิงกรุ๊ปที่กำลังถูกสังคมวิพากษ์วิจารณ์ก็สามารถพังทลายลงจนไม่เหลืออะไรได้ในทันทีติงจื้อและพวกเขาอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เรื่องนี้เย่ฮวารู้มานานแล้ว แต่ไม่คิดว่าเปิดเรียนเทอมวันแรกจะได้เจอกับอีกฝ่ายเร็วขนาดนี้ นับเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงจริงๆในเมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ข่มขู่หรือคุกคาม เย่ฮวาจึงไม่เก็บมาใส่ใจเมื่อมาถึงอาคารเรียน มู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์ก็ออกมายืนรอเขาก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้สองสาวดาวมหาลัยได้ถูกกลุ่มผู้ชายล้อมรอบ เพื่อขอวีแชท ขอเบอร์โทร พยายามจะเข้ามาทำความรู้จักกับพวกเธอเย่ฮวาก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เมื่อมู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์เห็นจึงโบกมือเรียกเขา จากนั้นจึงก้าวเท้าเข้ามาหา เหล่าพวกผู้ชายที่อยู่ล้อมรอบอยู่จึงรีบเปิดทางให้กับเทพธิดาของตัว
