ยุดชะงัก มุมปากกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ด้านบนศีรษะของเขามีเงาของใครบางคนลอยอยู่กลางอากาศ“ใครบังอาจกล้าทำร้ายร่างกายลูกชายของข้า! โผล่หัวออกมารับความตายเดี๋ยวนี้!” ชายวัยกลางคนที่ลอยอยู่กลางอากาศแผดเสียงด้วยความเกรี้ยวกราดด้านข้างของชายวัยกลางคนมีเสอลี่เฟิงอยู่ในนั้นด้วยลี่เฟิงชี้มาที่เย่ฮวา “ท่านพ่อ! เจ้าเด็กนั่น!”ชายวัยกลางคนผายมือมาทางฝั่งเย่ฮวา จากนั้นพลังปราณก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว ตอนที่เย่ฮวากำลังลงมือจู่ๆ เสียงลมก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง หัวหน้าตระกูลมาวปล่อยพลังวายุเข้าใส่คนที่ลอยอยู่กลางอากาศจนเกิดเป็นระลอกคลื่นขึ้นอันที่จริงทั้งสองคนต่างก็เป็นผู้มีความแข็งแกร่งระดับนภาลัย ถ้าหากให้พูดก็อาจจะแข็งแกร่งสู้เย่ฮวาไม่ได้ด้วยซ้า ผู้แข็งแกร่งระดับดวงดาราก็เคยสู้มาแล้ว นับประสาอะไรกับระดับนภาลัยเหล่านี้ในเมื่อหัวหน้าตระกูลมาวลงมือก่อนแบบนี้ ถ้าเช่นนั้นเขาก็ปล่อยไปตามน้าก่อนก็แล้วกัน“มาวเย่ซาน เจ้าทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไรกัน?”ชายวัยกลางคนผู้นั้นถลึงตามองมาวเย่ซานหัวหน้าตระกูลมาวด้วยสายตาเย็นชามาวเย่ซานเดินมายืนขวางตรงหน้าเย่ฮวาเพื่อคุ้มกันเขา จากนั้นก็พูดด้วยเสียงขรึมว่า “เสอเทียนเหยียน เจ้าลืมกฎของเมืองสวรรค์ลึกลับไปแล้วหรืออย่างไรกัน? ในฐานะของผู้อาวุโสเจ้าคิดจะลงมือกับผู้น้อยอย่างนั้นรึ!”“มันผู้นี้ทำร้ายลูกชายของข้าก่อน หากไม่สั่งสอนให้หลาบจำ ตระกูลเสอของข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด?”
