ูนออกมา ทว่าตอนที่ฝ่ามือของเขาสัมผัสกับหน้าอกของเธอสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขารีบถอยหลังออกไปสองก้าวและดึงมือกลับมา จากนั้นก็พูดด้วยน้าเสียงตกตะลึง “ธะ…เธอ…เธอเป็นผู้หญิงเหรอ?!”ลินดาหน้าแดงระเรื่อ ทว่าเธอยังคงใช้สายตาที่เยือกเย็นมองไปที่ซิงเหอซึ่งยังยืนอึ้งราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง เขารีบดึงมือกลับมาและยิ้มแหะๆ “เอ่อ…นาย…เอ้ย…เธอ…ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ…”เย่ฮวายืนหน้าอึมครึมอยู่ใกล้ๆ สองคนนี้ชะตายังไม่ถึงฆาตสินะ ถ้าหากลินดาลงมือทำอะไรพวกเขาจริงๆ ป่านนี้คงนอนกองอยู่ที่พื้นไปแล้วลินดาไม่ได้สนใจพวกเขาแต่เลือกที่จะสงบสติอารมณ์และเดินเข้าร้านไปพร้อมกับเย่ฮวาและคนอื่นๆ ตอนที่เดินขึ้นมาถึงชั้นสองพวกเขาก็เข้ามาจับจองที่นั่งซึ่งเป็นโต๊ะสำหรับเจ็ดคน ก่อนหน้านี้กวาจื่อสั่งกุ้งมังกรห้ากิโล หอยนางรมจานใหญ่ อาหารทะเลเผาหนึ่งชุด และเบียร์อีกหนึ่งลังเตรียมไว้แล้ว แม้ว่าจะรู้สึกว่ามันจะมากเกินไปหน่อยแต่ในเมื่อนานๆ ทีจะได้รวมตัวกันสักครั้งเขาจึงไม่ขัดข้องอีกอย่างเขารู้ดีว่าเจ้ากวาจื่อเป็นคนกินจุขนาดไหน ถ้าหากหมอนั่นตกมันขึ้นมาแม้แต่จานก็คงแทะเข้าไปด้วย กุ้งมังกรแค่ห้ากิโลไม่พอยาไส้เขาหรอกเป็นเพราะที่นี่มีลูกค้าค่อนข้างมาก อีกทั้งยังเป็นร้านอาหารใจกลางเมืองที่มีชื่อเสียง ดังนั้นจึงต้องจองล่วงหน้าก่อนที่จะมาที่นี่ ด้วยเหตุนี้เพียงไม่นานกุ้งมังกรหอมๆ ก็ถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะกุ้งมังกรเนื้อใสๆ ตัวแดงๆ ส่งกลิ่นหอมเ
