ู้อื่นขณะที่อีกฝ่ายปฏิบัติต่อตนเองอย่างโหดร้าย เป็นเพราะคู่ต่อสู้ที่น่ารังเกียจเหล่านั้นต่างก็ไม่เคยใจกว้างพอที่จะใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นๆ สิ่งที่พวกเขาต้องการคือการหาโอกาสเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ของตัวเองและเหยียบคนเหล่านั้นให้จมลงกับพื้น หลังจากนั้นก็ใช้สายตามองความเจ็บปวดและความอัปยศของคนอื่นอย่างมีความสุขใช่แล้วล่ะ…จื้อลี่ชาวฉุนคือคนประเภทนี้ !การเผชิญหน้ากับศัตรูที่จิตใจโหดเหี้ยมแบบนี้ มีทางเดียวคือต้องโหดเหี้ยมให้มากกว่า !เย่ฮวาก้าวเท้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าจื้อลี่ชาวฉุนพร้อมกับใช้ปลายมีดที่แหลมคมจ่อไปที่กลางอกของเขาพลันพูดขึ้นอย่างช้าๆ ว่า “ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นศัตรู แต่ทั้งหมดมันเป็นเพราะนายมีแต่ความคิดที่จะไล่ฆ่าและแก้แค้นฉันตอนที่อยู่ภายในหมู่บ้านมือใหม่นั่น เงินทองที่มีมันอาจจะทำให้นายแข็งแกร่งขึ้น แต่มันก็เป็นแค่เปลือกนอกเท่านั้นวันนี้ฉันจะใช้ดาบของฉันเล่มนี้ทวงคืนความยุติธรรมให้กับพี่น้องของหานเยว่เหมิงที่ต้องถูกคนของวิหารสังหารเทพฆ่าตายไปถึง 8,625 คน และใช้ความตายของนายในครั้งนี้เพื่อชดเชยความเสียหายที่เคยเกิดขึ้นกับพวกเขา !”พูดจบสายตาของเย่ฮวาก็เปลี่ยนเป็นดุร้าย ดาบเมืองมังกรสงบในมือของเขาเกิดแสงสว่างขึ้นหนึ่งสาย เขายกดาบในมือขึ้นสูงก่อนจะแทงไปด้านหน้าอย่างรุนแรง !“ชิ้ง!”ดาบยาวในมือปราชิดเข้ากับศีรษะของอีกฝ่าย ขณะที่พลังจากปลายดาบทำให้เส้นผมของเขาลอยขึ้น ข้อมือของเย่ฮวาเกิดเป
