ละจมอยู่ใต้มหาสมุทรที่ไหนสักแห่งไปแล้วเจ็บใจเป็นบ้า! ทำไมถึงไม่ให้เขาไปอเมริกาเป็นเพื่อนเธอ ต่อให้ไม่สามารถรักษาและยื้อชีวิตเธอกลับมาได้อย่างน้อยๆ ช่วงเวลาสุดท้ายของเธอก็ขอให้ได้อยู่ข้างๆเธอก็ยังดี…แม้แต่โอกาสสุดท้ายก็ยังไม่คิดที่จะมอบมันให้กับเขา!ความรัก! หญิงสาวที่งดงามคนนั้น หญิงสาวผู้บริสุทธิ์ที่มีรอยยิ้มเปื้อนอยู่บนมุมปากของเธอ เขาชอบที่เธอเรียกตัวเองว่าตาทึ่ม…และเขาก็ชอบที่เธอเรียกเขาแบบนั้น ไม่ว่าจะฝนตกแดดออกหรือพายุเข้าเธอก็ยังคงอยู่เคียงข้างเขา แม้ว่าเธอจะต้องทรมานกับโรคร้ายที่คอยกัดกินชีวิตของเธอ แต่เธอก็ยังคงกัดฟันสู้และไม่เคยหลั่งน้าตาออกมาก่อนที่จดหมายฉบับนั้นจะมาถึง เขายังคงรอคอยเธออย่างมีความหวังจากอีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร ทว่าหลังจากได้รับจดหมายฉบับนั้นก็พบว่าเธอไปรอเขายังโลกอีกใบแล้วเย่ฮวาหลับตาลงขณะที่น้าตาสองสายเริ่มไหลทะลักออกมาจากหางตาจนเปื้อนหมอนที่หนุนนอน เสี่ยวหยู่…ผู้หญิงที่ฉันรักทั้งหมดทั้งหัวใจได้หายไปแล้ว หรือว่าเธออยากให้เขารับผู้หญิงอีกคนเข้ามาแทนที่ส่วนที่หายไปภายในใจงั้นเหรอ? หรือว่าเขาควรจะรักใครอีกคนหนึ่งที่ไม่ใช่เธอ?มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเลย…….เย่ฮวายกแขนขวาที่ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาเช็ดน้าตาบนใบหน้าพร้อมกับพูดพึมพำด้วยน้าเสียงที่มีเพียงแค่ตัวเองที่ได้ยินออกมาว่า “เสี่ยวหยู่…เธออยากให้เป็นแบบนี้เหรอ? เธออยากให้ฉันรักคนอื่นเหรอ……”……หลังจากนอนพักฟื้นไป
