งของนักปรุงยาเสื้อคลุมสีฟ้า แววตาเต็มไปด้วยความคมกริบ “ถูกต้อง เขาคือคนที่ทำร้ายพวกเรา”
ปล่อยคนผู้นี้ไว้ย่อมเป็นภัยใหญ่ แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจน แม้แต่ท่านผู้อาวุโสเมิ่งผู้มีฐานะสูงส่งก็ไม่อาจลงโทษนักปรุงยาเสื้อคลุมสีฟ้าผู้นี้โดยไร้หลักฐานได้
“ย่า คราวนี้ต้องขอให้ท่านอยู่ข้างกายเหมยเอ๋อร์ตลอดเวลาแล้ว ศัตรูโหดร้าย พวกเขาจะใช้วิธีการที่ร้ายกาจยิ่งขึ้น” หลี่ลี่หันไปพูดกับย่าหลิวอย่างจริงจังหูหยุนซาน ผู้ไร้ซึ่งความปรานี รวมถึงนักปรุงยาผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ ทำให้หลี่ลี่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ
“เจ้าพูดอะไรกัน หลี่ลี่ การปกป้องเหมยเอ๋อร์เป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว เจ้าวางใจได้!” ย่าหลิวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
หลี่ลี่ส่งหลิวเหมยเอ๋อร์และคนอื่นๆ กลับไปยังเรือนหอมอวล แล้วรีบออกไปพบท่านผู้อาวุโสเมิ่ง เพื่อปรึกษาเรื่องกลไกภายในถ้ำ เพราะวันนั้นนักปรุงยาผู้ยิ่งใหญ่สามารถเข้ามาในเรือนหอมอวลได้อย่างเงียบกริบด้วยกลไกนี้ หลี่ลี่จึงไม่กล้าประมาท
เมื่อมาถึงใต้หน้าผาอีกครั้ง หลี่ลี่ยังไม่ทันเข้าไปในถ้ำปรุงยาก็เห็นผู้ดูแลไป๋กำลังนำทางสองคนออกมาอย่างนอบน้อม
คนแรกเป็นชายชรา อายุราว 60-70 ปี ผมและหนวดเคราขาวโพลน สวมเสื้อคลุมยาวสีม่วง แต่สิ่งที่แตกต่างคือมือคู่นั้นของเขา นิ้วทั้งสิบยาวเรียว ขาวนุ่มราวกับทารก ช่างแตกต่างจากอายุของเขาราวฟ้ากับดิน
ส่วนคนที่เดินตามหลังชายชราคือชายวัยราว 40 ปี รูปร่างไม่สูงนัก ค่อนข้างผอม
