ายเงิน
“เจ้าสร้างบ้านของเจ้าเอง แล้วเหตุใดเราจึงต้องจ่ายเงินแทน?” แม่เถากล่าวอย่างไม่พอใจโดยไม่ทันนึกคิด
จางซิ่วเอ๋อระเบิดหัวเราะ “เป็นเช่นนั้น ข้าสร้างบ้านหลังนี้ด้วยตนเองและจ่ายเงินเอง ส่วนพวกท่านกำลังพูดเรื่องอะไร? ทั้งหมดนี้เกี่ยวกับพวกท่านอย่างไรหรือ?”
“หากไม่มีอะไรทำ ก็อย่ามาหาข้าเพื่อสร้างปัญหา! ข้าไม่ต้อนรับ!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างไม่พอใจ
“พวกเราก็เพียงเจตนาดีต่อเจ้าเท่านั้น เจ้ามองเจตนาดีของพวกเราเป็นร้ายได้อย่างไร?” จางต้าเหอกล่าวพร้อมขมวดคิ้ว
“เจตนาดี? ในใจท่านมีเจตนาดีจริงงั้นหรือ? ก่อนทุกคนจะมาทำงานที่นี่ พวกเขาล้วนอารมณ์ดี แต่หลังจากท่านมาถึง กลับพยายามขับไล่พวกเขาไป? ท่านคิดจะทำให้การสร้างบ้านของข้าช้าลงงั้นหรือ?” จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างเย็นชา
แม่เถากล่าวทันที “นี่คือลุงสามของเจ้า เหตุใดจึงกล่าวกับผู้อาวุโสเช่นนี้?”
“หากยังมีหน้าหลงเหลืออยู่ ก็รีบไปเถิด ไม่เช่นนั้นอย่ากล่าวโทษว่าข้าหยาบคาย!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวประชดประชัน
บรรดาผู้ที่มาทำงานได้เห็นความเด็ดขาดของจางซิ่วเอ๋อ หัวใจของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความสุขยิ่ง และในเวลานี้พวกเขาก็ไม่คิดที่จะจากไป
เห็นได้ชัดว่ามีคนมาที่นี่เพื่อจะแสดงอำนาจป่าเ