เพราะรุ่ยเซียงออกมาจากซ่องนางโลม
แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อไม่สนใจอีกแล้ว นางคิดจะใช้เรื่องนี้โจมตีรุ่ยเซียง
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องกังวล ในวันนี้จางซิ่วเอ๋อจึงไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไปและไม่สามารถอ่อนโยนได้หลังจากโกรธจัด หัวใจของนางรุ่มร้อนขึ้นมาเล็กน้อย
หากนางไม่คิดต่อสู้ย่อมไม่เป็นไร แต่เมื่อใดที่นางลุกขึ้นมาต่อสู้ นางจะเลือกโจมตีส่วนที่เจ็บปวดที่สุดของอีกฝ่าย
“เรียกอวิ๋นรุ่ยเซียงออกมาหาข้า! อย่าคิดหลบหนีเมื่อกล้ากระทำความผิด! ยอมรับเถิดหากเจ้ามีความสามารถ! ข้าอยากจะถามเจ้าจริง ๆ ว่าเหตุใดเจ้าจึงเห็นข้าในซ่องนางโลม?” จางซิ่วเอ๋อกล ล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อไม่คิดจะยอมรับเรื่องนี้!
หากนางถูกรุ่ยเซียงสาดน้ำสกปรกใส่ นางก็จะทำให้มันเลอะเทอะไปด้วยกันทั้งหมด!
เมื่อเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อตะโกนอย่างมั่นใจที่หน้าบ้านของรุ่ยเซียง ทุกคนก็พึมพำในใจ “เหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ได้ทำเรื่องเช่นนั้นจริง ๆ?”
“ใช่ ข้าก็เคยได้ยินเมื่อนานมาแล้วว่าตระกูลเนี่ยดูแลนางอย่างดีไม่ใช่หรือ? นางไม่น่าจะทำเรื่องแบบนี้”
ในขณะนี้ รุ่ยเซียงเดินออกมาจากบ้าน นางมองจา
