อจะมีเหตุผลที่น่าพอใจสำหรับเขาได้
แต่ใครจะรู้ว่าจางซิ่วเอ๋อกลับมองเนี่ยหย่วนเฉียวอย่างสงสัย “สองเรื่องนี้เกี่ยวข้องกันอย่างนั้นหรือ?” จางซิ่วเอ๋อไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเรื่องสินสอดทองหมั้นกับการเตะผ่าหมากหนิง อันนี้เกี่ยวข้องกันอย่างไร
นางมองเนี่ยหย่วนเฉียวครู่หนึ่งพลางนึกคิดกับตนเอง เนี่ยหย่วนเฉียวไม่น่าคิดว่าท่านหมอเมิ่งและนางเป็นพวกเดียวกัน ดังนั้นก็คงมีบางคนไม่เชื่อท่านหมอเมิ่งกระมัง?
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อก็กล่าวตอบอย่างรวดเร็ว “เจ้าอย่ากังวลไปเลย แม้ว่าข้าจะยอมรับสินสอดทองหมั้นของท่านหมอเมิ่งแล้ว ท่านหมอเมิ่งก็ยังคงปฏิบัติต่อเจ้าเป็นอย่างดี!”
“จาง! ซิ่ว! เอ๋อ!” เนี่ยหย่วนเฉียวตะโกนชื่อของจางซิ่วเอ๋อด้วยน้ำเสียงลุ่มลึกทีละคำ ราวกับว่าเสียงนี้ทรงพลังดั่งเช่นภูเขาไฟที่พร้อมจะประทุออกได้ทุกเมื่อ
แต่ในความจริง ภูเขาไฟได้ประทุขึ้นในที่สุด
“จางซิ่วเอ๋อ! หัวใจของข้ากำลังทรมาน! เมื่อข้ารู้ว่าเจ้ายอมรับสินสอดทองหมั้นของท่านหมอเมิ่ง หัวใจข้ากำลังถูกกระชากออกไป!” เนี่ยหย่วนเฉียวกล่าวพร้อมกับมือสองข้างที่เกาะกุมหั วไหล่ของจางซิ่วเอ๋อไว้แน่น
จางซิ่วเอ๋อสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหนิงอัน หนิง
