่นนี้ได้อย่ างไร?
ใช่แล้ว นางต้องเข้าใจผิดแน่!
ในเวลานี้หนิงอันคงกำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ด้วยความเคืองขุ่นกับอาการหมั่นเขี้ยว!
นี่ต้องเป็นสายตาที่ต้องการจะกินใครสักคนแน่!
เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว จางซิ่วเอ๋อก็ยิ้มออกมาอย่างประหม่า “หนิงอัน อย่ามีโทสะเลยได้หรือไม่? เรามาแก้ปัญหาด้วยกันเถิด”
“มันไม่สามารถแก้ไขได้หรอก” เสียงของเนี่ยหย่วนเฉียวลุ่มลึก
จางซิ่วเอ๋อดึงเสื้อของเนี่ยหย่วนเฉียวไว้อีกครั้ง “แต่หากเจ้าปล่อยไว้เช่นนี้ แล้วมีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ ข้าคงรู้สึกผิดมาก”
เนี่ยหย่วนเฉียวหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เจ้าสนใจข้าด้วยหรือ?”
“แน่นอน” เมื่อนึกถึงสิ่งที่นางเพิ่งกระทำลงไป จางซิ่วเอ๋อพยักหน้าอย่างรวดเร็ว นางไม่สนใจว่าจะสนใจหรือไม่ หากหนิงอันกลายเป็นหมันเพราะนางจริง ๆ นางจะกลายเป็นตัวอะไรได้อีก คน นบาปใช่หรือไม่?
อารมณ์ร้อนแรงที่เผยออกมาในแววตาของหนิงอันดูยากจะระงับไหว
“แล้วเหตุใดเจ้าจึงยอมรับสินสอดทองหมั้นของท่านหมอเมิ่ง?” น้ำเสียงของหนิงอันขรึมลงเล็กน้อย
เขาไม่รู้ว่าเหตุใดตนจึงถามประโยคนี้ออกไป แต่เขารู้สึกว่าหากถามมันออกไป เขาอาจจะพอมีหวังอยู่บ้าง แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม
เขาหวังว่าจางซิ่วเอ๋
