ึกเช่นกันว่าชื่อเสียงของตนก็ไม่ได้ดีนัก เช่นนี้นางจึงไม่กลัวที่จะพูดคุยกับรุ่ยเซียง
และนี่คือสหายเพียงไม่กี่คนของซิ่วเอ๋อ แม้จางซิ่วเอ๋อจะไม่ได้สนิทกับรุ่ยเซียงมากนัก แต่นางย่อมไม่มีวันดูถูกรุ่ยเซียงอย่างเช่นผู้อื่นแน่นอน
จางซิ่วเอ๋อยิ้มพร้อมกับทักทายรุ่ยเซียง “รุ่ยเซียง”
เมื่อเห็นจางซิ่วเอ๋อ รุ่ยเซียงโน้มกายลงมาพร้อมถามเสียงกระซิบ “เรื่องนั้นเป็นความจริงหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อมองรุ่ยเซียงด้วยแววตาประหลาดใจ “เกิดอะไรขึ้น?” รุ่ยเซียงถาม จางซิ่วเอ๋อก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดรุ่ยเซียงจึงถามเช่นนี้
รุ่ยเซียงกล่าวเสียงต่ำ “มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น!”
จางซิ่วเอ๋อเผยสีหน้าว่างเปล่า “หืม?”
รุ่ยเซียงรีบพูดออกมาอย่างช่วยไม่ได้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล “เพราะเจ้าซื้อลา!”
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น นางคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่เสียอีก แต่สุดท้ายแล้วกลับเป็นเพียงเรื่องเล็กโดยไม่คาดคิด เช่นนี้จางซิ่วเอ๋อจึงพยักหน้าพร้อมตอบกลับ “ใช่ ข้าซื้อ”
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องปิดบัง
รุ่ยเซียงเหลือบมองจางซิ่วเอ๋ออย่างอิจฉา “เจ้ามีความสามารถยิ่งนัก สามารถซื้อลาได้จริง ๆ!”
จางซิ่วเอ๋อยิ้มพร้อมตอบกลับด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ม
