ีความสามารถอะไรกัน หลายคนในหมู่บ้านก็สามารถซื้อได้ แต่ทุกคนคิดว่าพวกเขาไม่ต้องการมัน ดังนั้นจึงไม่มีใครซื้อ”
นางไม่ได้ซื้อลามาเพื่อโอ้อวด แต่นางต้องการใช้งานมันจริง ๆ
รุ่ยเซียงกล่าวต่อ “ท่านหมอเมิ่งใจดีกับเจ้านัก”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนี้ นางถึงกับตื่นตระหนก และมองไปที่รุ่ยเซียงด้วยความประหลาดใจ นางได้ยินถูกต้องแล้วใช่ไหม? รุ่ยเซียงกล่าวถึงท่านหมอเมิ่ง? เหตุใดจู่ ๆ จึงกล่าวถึงท่านหมอเมิ่งล่ะ?
“ท่านหมอเมิ่ง?” จางซิ่วเอ๋อถามย้ำอย่างไม่มั่นใจ
“ใช่” รุ่ยเซียงตอบ
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าเป็นเรื่องยากสำหรับนางที่จะพูดคุยกับรุ่ยเซียง นางไม่ต้องการถามคำถามอีกต่อไป แต่เมื่อนางคิดว่าเหตุใดทุกคนจึงจ้องมองมาที่นาง จางซิ่วเอ๋อจึงถามต่อ “เหตุใดจู่ ๆ เจ้าจึงกล่าวถึงท่านหมอเมิ่ง?”
รุ่ยเซียงมองจางซิ่วเอ๋อราวกับว่ากำลังสอดส่องนัยน์ตานั้นว่ามีความลับใดซุกซ่อนอยู่บ้าง
จากนั้นนางยกยิ้มพร้อมกล่าวต่อ “ไม่ต้องกังวล ข้าย่อมไม่ดูแคลนเจ้าเพราะเรื่องแค่นี้ ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดี และมันก็เป็นพรที่เจ้าได้ใช้ชีวิตร่วมกับเขา”
จางซิ่วเอ๋อคล้ายกับติดอยู่ในหมอกหนา ตอนนี้นางยิ่งไม่สบายใจมากขึ้น “รุ่ยเซียงเจ้ากำลังกล่าวถึงสิ่งใด? เหตุใดข้าจ
