เอ๋อ
เนี่ยหย่วนเฉียวจึงไปยังเรือนหลังน้อยของตระกูลฉินอย่างรู้ทาง
ใช่แล้ว เนี่ยหย่วนเฉียวคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของเมืองนี้มาก เขาไม่ต้องการใครอื่นก็รู้ได้ว่าเรือนหลังน้อยของตระกูลฉินอยู่ที่ไหน
ส่วนเถี่ยเสวียน เวลานี้โดนเนี่ยหย่วนเฉียวส่งไปสืบข่าวที่อิ๋งเค่อจวีแล้ว
หลังจากเนี่ยหย่วนเฉียวมาถึงเรือนหลังน้อยของตระกูลฉิน เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติของเรือนตระกูลฉิน ที่แห่งนี้ให้ความรู้สึกร้างไม่มีผู้ใดอยู่
ดีที่สุดท้ายเนี่ยหย่วนเฉียวก็เจอตวนอู่
ตวนอู่มองเนี่ยหย่วนเฉียวด้วยความอึ้งเล็กน้อย ก่อนจะถามเสียงแห้ง “คุณ…คุณชายเนี่ย ไม่ทราบว่าทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่ขอรับ ถ้าท่านมาหาคุณชายของข้าต้องขออภัยด้วยขอรับ คุณชายของข้าออกจากเมืองชิงสือไปแล้ว”
“คุณชายของเจ้าออกไปตอนไหน?” เนี่ยหย่วนเฉียวถามเสียงเข้ม
เนี่ยหย่วนเฉียวกังวลว่าตอนคุณชายฉินออกไปนั้นได้พาจางซิ่วเอ๋อไปด้วย
ถึงแม้เขาไม่มีสิทธิ์แทรกแซงว่าจางซิ่วเอ๋อไปกับใคร แต่เขาก็ต้องทำให้ตัวเองแน่ใจว่าเรื่องนี้มาจากเจตนารมณ์ของตัวจางซิ่วเอ๋อเอง
เรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้เป็นตัวพิสูจน์ว่าต่อให้คุณชายฉินพาตัวจางซิ่วเอ๋อไป ก็ไม่ใช่ความตั้งใจของจางซิ่วเอ
