ม่รู้จักพออีก” สตรีชุดน้ำเงินแค่นเสียงเย็น
จางซิ่วเอ๋อได้ยินถึงนี่ก็สิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ นางมิได้ปริปากขอความช่วยเหลือจากสตรีชุดน้ำเงิน เห็นได้ชัดว่าสตรีชุดน้ำเงินผู้นี้รู้ว่าตนเองโดนจับตัวมา แต่ตอนนี้ก็ยังอยากทำการค้าขายนี้อยู่
บ่งบอกได้ว่าสตรีชุดน้ำเงินผู้นี้ไม่มีทางช่วยนาง
มีแรงขอความช่วยเหลือสู้หาวิธีหนีไปดีกว่า
ชายวัยกลางคนหน้าตาลังเล เขาเอามือเกาหัว สุดท้ายก็กัดฟันพูดขึ้น “สองตำลึงเงินก็สองตำลึงเงิน”
“เช่นนั้นข้าเอาแม่นี่” สตรีชุดน้ำเงินพูดเสร็จก็ควักเศษตำลึงเงิน 2 ก้อนจากกระเป๋าตัวเองให้ชายวัยกลางคน
“เจ้าจับแม่นี่ยัดกระสอบแล้วขนไปที่นู่น” สตรีชุดน้ำเงินพูด
ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงโดนจับใส่กระสอบอีกครั้ง และโดนแบกไปอีกที่
รอจนจางซิ่วเอ๋อโผล่ออกมาจากกระสอบอีกครั้ง สิ่งแวดล้อมได้เปลี่ยนไปแล้ว
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋ออยู่ในห้องที่คล้าย ๆ ห้องขัง ในห้องมีเพียงวัชพืช นอกจากนั้นยังมีผู้หญิงอีก 2-3 คน
ตอนนี้ผู้หญิงเหล่านั้นกำลังนอนอยู่บนกองหญ้า
ซึ่งในห้องมีตะเกียงน้ำมันสลัว ๆ อยู่
จางซิ่วเอ๋อมองผู้หญิงพวกนั้น ดูเหมือนสภาพของพวกนางจะไม่ดีเท่าไหร่ แต่มีอย่างหนึ่งคือผู้หญิงเหล่านั้นตัวมีน้ำมีนวล ผิวก็