ว้นานแล้วว่าถ้าจางซิ่วเอ๋อหรือว่าครอบครัวนางมา ก็ไม่ต้องแจ้งข่าวให้นำตัวคนเข้าไปได้เลย
คำสั่งนี้ของคุณชายฉินก็เป็นเพราะว่าเรื่องตอนที่จางซิ่วเอ๋อถูกคนตระกูลเนี่ยพาตัวไป
แต่นายทวารไม่ได้รู้เรื่องราวภายใน เขาเพียงแต่ต้องรู้ว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนธรรมดา คุณชายของเขาให้ความสำคัญกับจางซิ่วเอ๋อยิ่ง
จางซิ่วเอ๋อนั้นแม้แต่คุณชายของเขาก็สามารถพบเจอได้ตามใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตวนอู่แล้ว
ดังนั้นนายทวารจึงนำจางซิ่วเอ๋อเข้าไปภายในเรือน
ภายในเรือนนั้นเงียบสงบแต่ไม่รู้เพราะอะไร มันกลับทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกวังเวง
“จวนแห่งนี้…” จางซิ่วเอ๋อหยุดยั้งคำพูดเอาไว้
นายทวารรีบตอบอย่างรวดเร็ว “ตอนนี้ภายในเรือนไม่มีคนอยู่แล้ว มีเพียงข้าและตวนอู่สองคนเท่านั้นขอรับ”
ตอนเดินเข้ามาภายในจวน จางซิ่วเอ๋อก็มองเห็นตวนอู่เมามายอยู่บนพื้น ในแขนกอดไหสุขาอีกหนึ่งไห
เอ่อ… จางซิ่วเอ๋อพลันตอบสนองไม่ได้ชั่วขณะ
“ตวนอู่?” จางซิ่วเอ๋อย่อตัวตบเรียกตวนอู่
ตวนอู่ลืมตาขึ้นมามองจางซิ่วเอ๋ออย่างเมามาย “ที่แท้ก็เป็นแม่นางซิ่วเอ๋อ อือ เจ้ามาแล้ว…อืม”
“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?” จางซิ่วเอ๋อคิดว่ามันต้องมีบางอย่างที่ทำให้ตวนอู่ดื่มจนเมามีสภาพเป
