ด้วย
คุณชายฉินผู้นั้น…เขาไม่มาหานางจริง ๆ เหรอ?
นางอยากจะถามคุณชายฉินให้ชัดเจน เพราะนางเป็นคนที่ไม่ชอบให้เรื่องมันหลุมเครือ
คุณชายฉินผู้นี้จากการที่ได้ร่วมมือกันคราวก่อน เขาไม่ได้นำเครื่องปรุงกลับไปก็ทำให้นางวางใจว่าถ้าคุณชายฉินเปลี่ยนความคิด และนางก็ไม่มีอะไรต้องกังวล
ไม่เช่นนั้นแล้วเขาจะถ่วงเวลาเอาไว้เพื่ออะไร?
จางซิ่วเอ๋อยิ่งคิดก็ยิ่งเตลิด
เมื่อกลับถึงบ้าน เนี่ยหยวนเฉียวก็พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมาจากในตัวบ้าน
และอดไม่ได้ที่จะไม่กล่าวถึงรูปร่างสูงใหญ่องอาจของเขา แม้เพียงสวมชุดสีเทาก็ทำให้คนมองรู้สึกว่าเขาช่างหล่อเหลายิ่ง
แม้แต่จางซิ่วเอ๋อก็ยังอดมองเขาสองสามครั้งไม่ได้เช่นกัน
แน่นอนว่านางมองด้วยสายตาใสซื่อบริสุทธิ์ เหมือนมองดอกไม้ใบหญ้าสวย ๆ นั้นแหละ คนงามก็เช่นกันจางซิ่วเอ๋อก็ย่อมต้องมองหลายทีหน่อยเป็นธรรมดา! ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นคนทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกสบายใจด้วย
เนี่ยหยวนเฉียวเงยหน้าขึ้นมามอง
จางซิ่วเอ๋อแม้จะรู้ว่าตัวเองบริสุทธิ์ใจ แต่การจ้องมองคนอื่นอยู่แล้วถูกเขาจับได้ จางซิ่วเอ๋อก็พลันรู้สึกทำตัวไม่ถูกเล็กน้อยเหมือนกัน
นัยน์ตาจางซิ่วเอ๋อละลายใจนิด ๆ หลังจากนั้นนางก็รีบก้าวไปทาง
